
Μέχρι και σήμερα, στον αιώνα της Τεχνητής Νοημοσύνης και των ουσιών διέγερσης, ο Ζάτοπεκ παραμένει ο μοναδικός άνδρας αθλητής (η Σιφάν Χασάν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού πάτησε στην δυσθεώρητη κορυφή του Ζάτοπεκ) που νίκησε στα 5.000 μέτρα (24 Ιουλίου 1952), στα 10.000 μέτρα (20 Ιουλίου 1952) και στον Μαραθώνιο (27 Ιουλίου 1952), στους ίδιους Ολυμπιακούς Αγώνες· κι όλα αυτά μέσα σε επτά ημέρες! Τότε ήταν τα χρόνια του πάθους…Η σύζυγός του Εμίλ, Ντάνα Ζατόπκοβα (γεννημένη την ίδια ημέρα και την ίδια χρονιά με τον σύζυγό της!) κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στον ακοντισμό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952, λίγα μόλις λεπτά μετά τη νίκη του Ζάτοπεκ στα 5.000 μέτρα!
Ο Ζάτοπεκ- ήρωας στην πατρίδα του- μιλούσε έξι γλώσσες, ήταν πολιτικοποιημένος, σεμνός και προσηνής· κομμουνιστής μεν, δημοκράτης δε· όταν αντέδρασε στη σοβιετική εισβολή στην Πράγα, κάποιοι τον είδαν να σκουπίζει απορρίμματα από τους δρόμους· τον είχαν τιμωρήσει… Ο κόσμος τον αναγνώρισε και τον σήκωσε στα χέρια κι εκείνος- ταπεινός- τους ζητούσε να αφήσει πρώτα κάτω τη σκούπα… Οι εγκάθετοι του Μπρέζνιεφ δεν μπορούσαν να τον έχουν στα πόδια τους· ευτυχώς τον έδιωξαν, μόνο. Όταν γκρεμίστηκε το σοβιετικό ανάλγητο καθεστώς, ο Ζάτοπεκ αποκαταστάθηκε από τον τελευταίο πρόεδρο της Τσεχοσλοβακίας Βάτσλαβ Χάβελ .
Κι ένα βράδυ, σαν σήμερα, 21 Νοεμβρίου του 2000, ο Ζάτοπεκ έκλεισε τα μάτια, πέρασε από μπροστά του ολόκληρη η ζωή του, τρέχοντας και ξεφυσώντας σαν παλιά σκουριασμένη ατμομηχανή, και εκείνα τα μάτια δεν ξανάνοιξαν ποτέ· ήταν 78 χρονών. Κάποιοι είπαν: «εγκεφαλικό», κάποιοι άλλοι διερωτήθηκαν: «πεθαίνουν οι θρύλοι;»… Όχι, απλά εκπέμπονται σαν ανέσπερο φως στο σύμπαν των ανθρώπων…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια
Δεν βρέθηκαν σχόλια γι'αυτό το άρθρο.
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει το άρθρο χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα