
Ο πατέρας περιέγραψε το παιδί του αποκομμένο, να ζει στον δικό του κόσμο, να μη δίνει σημασία σε όσα του λέγονταν και να κοιμάται πολύ αργά λόγω της συνεχούς χρήσης του κινητού.
Η συμπεριφορά του, όπως λέει ο πατέρας του, είχε αλλάξει δραματικά, με εκφράσεις βωμολοχιών και ακραίες αντιδράσεις, όπως φωνές και πετάγματα αντικειμένων, κάθε φορά που του αφαιρούσαν το κινητό.
«Τα ναρκωτικά, αυτό το πράγμα δηλαδή, δεν μπορεί να το καταλάβει κανείς αν δεν το βιώσει. Έχεις ένα άλλο παιδί, Δεν έχεις το παιδί σου. Είναι σαν να ζητάει συνεχώς τη δόση του από το
















































