
Όχι γιατί οι φωτογραφίες δεν είναι σημαντικές, γιατί δίνουν πρόσωπο στα θύματα και αποτυπώνουν τη στιγμή που η βαρβαρότητα συναντά τη θυσία. Αλλά γιατί αυτή η μνήμη θα έπρεπε να είναι ούτως ή άλλως ζωντανή.
«Ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη είναι ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία», έγραψε κάποτε ο Μίλαν Κούντερα και γι’ αυτό ακριβώς μιλάμε.
Γιατί οι νεκροί της Καισαριανής, κομμουνιστές οι περισσότεροι που από κρατούμενοι της Μεταξικής Δικτατορίας βρέθηκαν κρατούμενοι των δυνάμεων κατοχής και άλλοι που είχαν
















































