H γενιά των Singles: Γιατί οι εργένηδες γύρω μας είναι περισσότεροι από ποτέ

Από την κοινωνική επιταγή του γάμου στη συνειδητή επιλογή της μοναχικότητας και στα οφέλη που τη συνοδεύουν.
Εφαρμογές, φίλοι, ακόμα και γραφεία συνοικεσίων: Οι επιλογές για να βρει κανείς σύντροφο σήμερα είναι περισσότερες από ποτέ. Γιατί, λοιπόν, παρά τις διαφορετικές… πηγές αναζήτησης το ποσοστό όσων παραμένουν μόνοι αυξάνεται παγκοσμίως; Τις προηγούμενες δεκαετίες ο γάμος δεν βρισκόταν απλώς στα πλαίσια της κοινωνικής νόρμας, αλλά ήταν αναγκαίος κυρίως για τις γυναίκες. Η περιορισμένη πρόσβαση στη μόρφωση, η χαμηλή κοινωνική θέση και η οικονομική εξάρτηση τις οδηγούσαν στον γάμο ως λύση στο αδιέξοδο.
Σήμερα, ωστόσο, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ο γάμος δεν θεωρείται απαραίτητος, με τους εργένηδες να βρίσκονται σε ανοδική πορεία. Σύμφωνα με τον Economist, υπάρχουν τουλάχιστον 100 εκατομμύρια περισσότεροι εργένηδες σε σύγκριση με το 2017.
Η «μεγάλη ύφεση»
Η λεγόμενη «μεγάλη ύφεση» στις σχέσεις σηματοδοτεί μια βαθιά κοινωνική αλλαγή, Ολοένα περισσότεροι άνθρωποι οικονομικά ανεξάρτητοι, επιλέγουν να μείνουν μόνοι, επηρεάζοντας όχι μόνο την κοινωνική δομή και την οικονομία, αλλά και το φαινόμενο της υπογεννητικότητας. Στις ΗΠΑ, το 2023, το 41% των γυναικών και το 50% των ανδρών ηλικίας 25–34 ετών ζούσαν χωρίς σύντροφο, ποσοστό που έχει σχεδόν διπλασιαστεί μέσα στις τελευταίες πέντε δεκαετίες, σύμφωνα με τον Economist.
Το φαινόμενο, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην Αμερική. Τα ποσοστά γάμων μειώνονται σε μεγάλο μέρος της Ασίας και αφορούν πλέον σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες. Στην Ευρώπη, εκτιμάται ότι κάθε νέα γενιά είναι λιγότερο πιθανό να παντρευτεί ή να συγκατοικήσει σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές στην ίδια ηλικία. Ενδεικτικά, υπολογίζεται ότι το 25% των Millennials ενδέχεται να μην παντρευτεί ποτέ.
Ιδιαίτερα έντονη είναι η τάση της λεγόμενης «Generation Single» ιδιαίτερα μεταξύ της Γενιάς Z -που γεννήθηκαν μεταξύ 1997 και 2012- και των Millennials -που γεννήθηκαν μεταξύ 1981 και 1996- οι οποίοι συνειδητά καθυστερούν ή αποφεύγουν τη δημιουργία σχέσης και γάμου. Οι εκπρόσωποι των γενιών αυτών, αγαπούν την ανεξαρτησία τους, εστιάζουν στην προσωπική ανάπτυξη και την αυτονομία τους, με αποτέλεσμα περισσότεροι άνθρωποι όχι μόνο να προτιμούν να μείνουν μόνοι, αλλά να επιλέγουν ενεργά την εργένικη ζωή.
Καθώς οι εργασιακές και οικονομικές συνθήκες για τις γυναίκες έχουν βελτιωθεί σημαντικά, η συντροφικότητα και ο γάμος δεν αποτελούν πλέον προτεραιότητα και, κυρίως, δεν συνοδεύονται από το κοινωνικό «στίγμα» του παρελθόντος. Η αλλαγή αυτή αποτυπώνεται και στη μείωση των ραντεβού και των περιστασιακών σεξουαλικών επαφών. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι νεότερες γενιές κοινωνικοποιούνται λιγότερο και ξεκινούν τη σεξουαλική τους ζωή σε μεγαλύτερη ηλικία σε σύγκριση με προηγούμενες γενιές.
Για κάποιους δεν είναι επιλογή
Το γεγονός ότι περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται πλέον ελεύθεροι να επιλέξουν να μείνουν μόνοι, θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως απελευθέρωση. Εντούτοις, για πολλούς δεν πρόκειται για συνειδητή επιλογή. Έρευνα του Pew Research Centre που διεξήχθη το 2019 στις ΗΠΑ, έδειξε ότι το 50% των ερωτηθέντων δεν ενδιαφέρονται για ραντεβού, αλλά μόνο το 27% εξ αυτών δήλωσαν ότι αυτό συμβαίνει επειδή απολαμβάνουν τη μοναξιά. Οι υπόλοιποι ανέφεραν λόγους όπως έλλειψη χρόνου, ηλικία, ή την αίσθηση ότι κανείς δεν θα ήθελε να βγει ραντεβού μαζί τους. Με άλλα λόγια, υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων που επιθυμούν να βρουν σύντροφο, αλλά η αναζήτηση έχει μετατραπεί σε ένα δύσκολο και απογοητευτικό «κυνήγι θησαυρού».
Τα οφέλη της εργένικης ζωής
Για μερικούς, η άνοδος της εργένικης ζωής είναι ένδειξη κοινωνικής και ηθικής παρακμής με κάποιους φονταμενταλιστές να θεωρούν όχι μόνο αποτυχία την μείωση στα ποσοστά γάμων και τεκνοποίησης, αλλά και προάγγελο για της παρακμής του δυτικού πολιτισμού. Οι πιο ψύχραιμες φωνές δεν προβλέπουν το τέλος του κόσμου. Αντιθέτως, εντοπίζουν θετικά στοιχεία από τη μοναχική ζωή. Άνθρωποι που ζουν μόνοι, τείνουν να συμμετέχουν σε περισσότερες κοινωνικές ομάδες και δημόσιες εκδηλώσεις, να παρακολουθούν μαθήματα τέχνης και μουσικής, να βγαίνουν πιο συχνά και να έχουν αυξημένη εθελοντική δράση. Αντίθετα, τα ζευγάρια που παντρεύονται ή αποκτούν παιδιά συχνά περιορίζουν τον κοινωνικό τους κύκλο, εστιάζοντας κυρίως στην οικογενειακή ζωή. Οι μόνοι άνθρωποι δεν νιώθουν απομονωμένοι, ούτε θλιμμένοι, αλλά σύμφωνα με μελέτες βιώνουν μεγαλύτερη προσωπική ανάπτυξη και εξέλιξη από εκείνους που παντρεύονται και συχνά δηλώνουν ότι απολαμβάνουν τη μοναξιά τους.
Λιγότερο στίγμα, περισσότερος χρόνος
Ειδικοί επισημαίνουν ότι το κοινωνικό στίγμα γύρω από τη μοναξιά έχει συρρικνωθεί, ιδίως για τους εκπροσώπους της Γενιάς Ζ. Δε θεωρούν κακό στο να είναι κανείς μόνος, επομένως δεν κρίνουν τους συνομηλίκους τους βάσει της συναισθηματικής τους συνθήκης. Αυτό τους επιτρέπει να λαμβάνουν αποφάσεις για τη ζωή τους χωρίς το φόβο της κριτικής. Τη στιγμή δε που το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί σημαντικά, οι νέοι νιώθουν ότι έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους. Επομένως δεν βιώνουν πίεση να δεσμευτούν. Αν αναλογιστεί κανείς ότι οι ίδιοι οι Boomers -που γεννήθηκαν μεταξύ 1946-1964- παντρεύτηκαν σε μεγαλύτερη ηλικία από αυτή των γονιών τους για τους ίδιους λόγους, η σημερινή εξέλιξη μοιάζει φυσική συνέχεια.
Έτσι, λιγότεροι άνθρωποι θα βλέπουν τον γάμο ως μέσο διαφυγής και περισσότερο θα τον επιλέγουν επειδή πραγματικά τον επιθυμούν. Αν η τάση συνεχιστεί, οι επόμενες γενιές θα χτίσουν τη ζωή που τους ταιριάζει καλύτερα, και όχι αυτή που τους έχει επιβληθεί.