Και αυτό που παρατηρούμε είναι η εμμονή στην προβολή της πρωτιάς της Νέας Δημοκρατίας. Γεγονός, που παρουσιάζεται ως εγγύηση της εκλογικής νίκης. Βεβαίως αυτό που τεχνηέντως δεν αναφέρουν είναι ότι στη χώρα μας τις εκλογές δεν τις κερδίζει το κόμμα που είναι απλώς πρώτο, αλλά το κόμμα που κατορθώνει να συγκεντρώσει αρκετές ψήφους, ώστε να μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.
Ιστορικά τις εκλογές τις κέρδιζε το κόμμα που μπορούσε να διαμορφώσει γύρω του όχι απλώς μια αριθμητική πλειοψηφία, έστω και σχετική, αλλά πάνω από όλα μια ισχυρή κοινωνική συμμαχία. Γι’ αυτό κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές του 2015 – και τις δύο – γιατί εκπροσωπούσε τη συμμαχία των κοινωνικών στρωμάτων που δεν άντεχαν μέσα στα μνημόνια. Γι’ αυτό κέρδισε τις εκλογές η ΝΔ το 2019, γιατί εκπροσώπησε όλους εκείνους που ήθελαν την «κανονικότητα».
Σήμερα η ΝΔ διατηρεί μια δημοσκοπική πρωτιά. Αυτό κυρίως οφείλεται στο γεγονός ότι η αντιπολίτευση είναι σε μια μεταβατική φάση και ουσιαστικά είναι τώρα, πρωτίστως μέσα από την ΕΛΑΣ και την αυξανόμενη απήχησή της, που διαμορφώνεται σταδιακά ένας διαφορετικός συσχετισμός.
Το κυριότερο είναι ότι η δημοσκοπική πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας αντιστοιχεί σε ποσοστά που στην πραγματικότητα παραπέμπουν σε ήττα. Προφανώς και μέχρι τις εκλογές η ΝΔ θα ανεβάσει τη συσπείρωσή της. Όμως, έχει σημαντικές διαρροές προς διάφορες κατευθύνσεις. Πράγμα που σημαίνει ότι η ΝΔ θα παραμείνει πολύ μακριά από οποιοδήποτε ποσοστό που εγγυάται αυτοδύναμη διακυβέρνηση. Είναι μάλιστα πολύ πιθανό να βρεθεί μακριά από οποιοδήποτε ποσοστό που θα επιτρέπει να κυβερνήσει η ΝΔ εάν βρει κάποιον «πρόθυμο» σύμμαχο.
Αυτό δεν έχει να κάνει απλώς με τα αριθμητικά δεδομένα, αλλά και με κάτι βαθύτερο. Η συσπείρωση της ΝΔ σήμερα δεν αφορά την πιο πλατιά και πιο ισχυρή κοινωνική συμμαχία. Το ακριβώς αντίθετο. Η ΝΔ σήμερα συσπειρώνει κατά βάση κοινωνικά στρώματα που έχουν ευνοηθεί από την κυβερνητική πολιτική. Μόνο που αυτά είναι μειοψηφικά στην ελληνική κοινωνία. Αντιθέτως, εάν υπάρχει μια πλειοψηφική δυναμική, αυτή αφορά το αίτημα της πολιτικής αλλαγής και μιας ριζικής αλλαγής πολιτικών.
Η Νέα Δημοκρατία, με αυτά που λέει, αλλά πρωτίστως με αυτά που κάνει, δεν μπορεί να προσφέρει την αναγκαία αλλαγή πολιτικής. Δεν μπορεί να υποσχεθεί αντιμετώπιση της ακρίβειας, αντιπαθεί τα δημόσια αγαθά και το δημόσιο γενικότερα, δεν έχει λογική αναδιανομής και περιφρονεί τη δημοκρατία και τους κανόνες του κράτους δικαίου.
Αυτό σημαίνει πως ό,τι και να κάνει η ΝΔ, θα εξακολουθήσει να έχει απέναντί της την πλειοψηφία της κοινωνίας που αναζητά μια εναλλακτική λύση.
Η ιστορία δείχνει ακόμη πως όταν υπάρχει ένα ισχυρό κοινωνικό αίτημα, μια ισχυρή και πλειοψηφική κοινωνική δυναμική, αυτή δεν μπορεί να μείνει για πολύ καιρό χωρίς πολιτική εκπροσώπηση. Όπως η φύση μισεί το κενό, έτσι και στην πολιτική αργά ή γρήγορα οι πολίτες αντιλαμβάνονται ποια είναι εκείνη η πρόταση που πραγματικά εκπροσωπεί το ώριμο αίτημα σε κάθε δοσμένη ιστορική στιγμή.
Και είναι αυτή ακριβώς η πολιτική εκπροσώπηση ενός ιστορικά ώριμου αιτήματος πολιτικής αλλαγής που αυτή τη στιγμή βήμα βήμα διαμορφώνεται, κυρίως, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, μέσα από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Προφανώς δεν θα είναι μια εύκολη υπόθεση, ιδίως όταν η κοινωνία επιθυμεί μεν την αλλαγή αλλά ταυτόχρονα δεν εμπιστεύεται τα κόμματα εξουσίας ή ανθρώπους που συμμετείχαν στην κυβερνητική διαχείριση. Αλλά, ήδη αποτυπώνεται δυναμική και αυτό είναι σημαντικό.
Σε κάθε περίπτωση, η ΝΔ αντικειμενικά βαδίζει προς την αναμέτρηση με το γεγονός ότι η εκλογική της δυναμική εγγυάται μόνο ήττα. Και την ίδια ώρα βλέπουμε όλες τις αντιφάσεις αλλά και την ελπίδα από το ενδεχόμενο να υπάρξει εκπροσώπηση του αιτήματος αλλαγής. Γιατί κάποια θέματα δεν κρίνονται από το εκλογικό μάρκετινγκ, αλλά από αυτό που πραγματικά αποζητά η κοινωνία. Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια
Δεν βρέθηκαν σχόλια γι'αυτό το άρθρο.
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει το άρθρο χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα