Φιλιατρά: Προβολή του βραβευμένου ντοκιμαντέρ “Οι αζήτητοι”-Την Κυριακή με πρωτοβουλία της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας Τριφυλίας

Οι αζήτητοι νεκροί του «Σωτηρία» και τα προσωπικά τους αντικείμενα που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια ανακαίνισης του Νοσοκομείου- Μια συγκλονιστική ιστορία πόνου και τραύματος, αλλά και αγάπης, ελπίδας και σθένους στην μεταπολεμική Ελλάδα
Η Ομάδα Προφορικής Ιστορίας Τριφυλίας (ΟΠΙΤΡΙ) συστήνεται και προσκαλεί το κοινό στις 17 Μαΐου 2026 και ώρα 19.30 στο Μουσείο Ελληνικής Εκπαίδευσης στα Φιλιατρά στην προβολή του βραβευμένου με έξι βραβεία ντοκιμαντέρ της Μαριάννας Οικονόμου «ΟΙ ΑΖΗΤΗΤΟΙ»
Την εκδήλωση θα τιμήσουν με την παρουσία τους η σκηνοθέτης και η Ιστορικός, Ακαδημαϊκός και Συντονίστρια των μελών ΟΠΙ κ. Τασούλα Βερβενιώτη.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με πρωτοβουλία της Ομάδας Προφορικής Ιστορίας Τριφυλίας και έχει την υποστήριξη του Δήμου Τριφυλίας και του Ιδρύματος Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου.
Η είσοδος είναι ελεύθερη.
Τι είναι Προφορική Ιστορία ; Ο όρος τόσο παλιός όσο και η ανάγκη των ανθρώπων να γνωρίζουν το παρελθόν τους. Είναι το πρώτο είδος ιστορίας, πριν ακόμα την εφεύρεση και τη διάδοση της γραφής.
Σας προσκαλούμε να μάθετε περισσότερα και να γίνετε μέλη μιας μεγάλης ομάδας εθελοντών που «γράφουν» την ιστορία της Τριφυλίας.
Λίγα λόγια για το ντοκιμαντέρ
Το «Σωτηρία» δεν είναι απλώς ένα δημόσιο νοσοκομείο στην Αττική. Είναι ένα εμβληματικό δημόσιο νοσοκομείο, είναι η ζωντανή ιστορία μιας ασθένειας — της φυματίωσης — και ταυτόχρονα μέρος της ιστορίας της Ελλάδας. Το 2016 πίσω από μία γυψοσανίδα που γκρεμίστηκε, βρέθηκαν στοιβαγμένες δεκάδες βαλίτσες που περιείχαν προσωπικά αντικείμενα ασθενών που νοσηλεύτηκαν στο «Σωτηρία» περισσότερα από 30 χρόνια πριν, από το 1945 έως το 1975, όταν η φυματίωση μάστιζε τη χώρα. Εκατοντάδες από αυτούς πέθαναν εκεί. Κανείς ποτέ δεν αναζήτησε τη σορό ή τα υπάρχοντά τους. Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τα ίχνη που άφησαν πίσω τους οι αζήτητοι αυτοί νεκροί του «Σωτηρία»……επιστολές, φωτογραφίες, έγγραφα, προσωπικά αντικείμενα.
Μέσα από τις επιστολές που αντάλλασσαν με τους συγγενείς τους, ή επιστολές που δεν στάλθηκαν ποτέ, το αρχειακό υλικό, την αναζήτηση ζώντων απογόνων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας και τις συναντήσεις με γιατρούς και νοσηλευτές σήμερα, η ταινία αποκαλύπτει για πρώτη φορά μετά από ογδόντα χρόνια μια άγνωστη, συγκλονιστική ιστορία πόνου και τραύματος, αλλά και αγάπης, ελπίδας και σθένους στην μεταπολεμική Ελλάδα.
Το ντοκιμαντέρ απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο 26o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το Βραβείο Κοινού και Σεναρίου στο 12ο Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαιολογικού και Πολιτιστικού Ντοκιμαντέρ ΑΓΩΝ, το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων (2024) και το 2ο Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Ντοκιμαντέρ Μεγάλου Μήκους και Μοντάζ, στο Docfest Χαλκίδα (2024).