Δημήτρη μας, ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει


Μια συνάδελφος του 44χρονου άνεργου μαθηματικού από το Μεσολόγγι, που αυτοκτόνησε χθες, σκορπίζοντας θλίψη στην περιοχή, έγραψε τον δικό της αποχαιρετισμό σε τοπικό blog για την απώλεια του
ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΣ, ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟ ΧΩΜΑ ΠΟΥ ΣΕ ΣΚΕΠΑΖΕΙ...
Θέλω να γράψω κάτι... θέλω να γράψω κάτι γιατί είναι τόσο έντονη η θλίψη και η οργή μέσα μου, που νιώθω πως, αν δε τη βγάλω με κάποιο τρόπο, θα σκάσω.
Θλίψη για το φίλο και συνάδελφο που έφυγε μ’ αυτόν τον τρόπο, τόσο αναπάντεχα, τόσο νωρίς, τόσο άδικα.
Θλίψη για τις δύο γυναίκες που άφησε πίσω του μόνες, τη στιγμή που τον είχαν περισσότερο ανάγκη: τη σύζυγο και την κόρη του, που ακόμα δεν μπορούν να δεχτούν την ιδέα ότι δε θα ξαναδούν ποτέ τον πιο δικό τους άνθρωπο.
Θλίψη για το φίλο και συνάδελφο που έφυγε μ’ αυτόν τον τρόπο, τόσο αναπάντεχα, τόσο νωρίς, τόσο άδικα.
Θλίψη για τις δύο γυναίκες που άφησε πίσω του μόνες, τη στιγμή που τον είχαν περισσότερο ανάγκη: τη σύζυγο και την κόρη του, που ακόμα δεν μπορούν να δεχτούν την ιδέα ότι δε θα ξαναδούν ποτέ τον πιο δικό τους άνθρωπο.
