Τίποτα δεν γίνεται τυχαία στην πολιτική. Πολύ περισσότερο όταν το ΤΙΠΟΤΑ αναλαμβάνει ρόλους που περιέργως δημιουργούνται στη στιγμή.
Δεν έχω τίποτα προσωπικό με τη Σοφία Γιαννακά. Ούτε με ενδιαφέρουν οι επιλογές της. Γούστο της, καπέλο της! Επειδή όμως η διαδρομή λέει πολλά, ήθελα απλά να θυμίσω:
Δεν θεώρησα ποτέ τυχαία την εκλογή της, καθώς τα «πουλέν» του Ψυχάρη έπρεπε να αναλάβουν πρωταγωνιστικούς ρόλους. Δεν με εντυπωσίασε η θέρμη με την οποία υποστήριξε τον Γ. Παπανδρέου και το 2007 και κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της Κυβέρνησης. Και ξαφνικά όταν το σύνθημα για την ανατροπή του έπεσε, ανέλαβε δράση, με δηλώσεις και εμφανίσεις που με έκαναν να αναρωτιέμαι αν ακούω και βλέπω καλά.
Πρώτη στην αμφισβήτηση του ΓΑΠ, στην οργανωμένη κίνηση που οδήγησε στην παραίτηση του από την Πρωθυπουργία:
Ο εκβιασμός!
