Η μοναδική παρηγοριά στη θλίψη είναι η ελπίδα.
Όταν όμως κοιτάς μπροστά και η ελπίδα μοιάζει να έχει χαθεί από τον ορίζοντά σου, είσαι καταδικασμένος να ζήσεις μέσα στη θλίψη για το υπόλοιπο...
Δεν είμαι άνεργη, όμως ο τρόπος που δουλεύω τα τελευταία χρόνια, οι συνθήκες και οι ισορροπίες τρόμου για να τα καταφέρω να ζήσω με τα ελάχιστα λεφτά που κερδίζω, είναι απελπισία.
Σχεδόν ποτέ τα λεφτά που παίρνω τώρα πια κάθε μήνα δε φτάνουν να καλύψουν τα αναγκαία, κι έτσι συσωρεύονται υποχρεώσεις και απλήρωτοι λογαριασμοί.