«Δουλοπαροικία Χρέους» χαρακτήρισε την Ελλάδα, ο εξ Εσπερίας –και εκ του ασφαλούς- προφήτης περί των οικονομικών καθηγητής Γ. Βαρουφάκης.
Δεν μας εξήγησε όμως ο κάκιστος μίμος του Ρουμπινί:
Πότε ακριβώς ήταν δουλοπαροικία χρέους η Ελλάδα;
Σήμερα που με τις χειρότερες προϋποθέσεις χρειάζεται μόλις 10 δις Ευρώ για να εξυπηρετήσει το χρέος της;
Ή μήπως το 2009-2010, όταν κάθε χρόνο έπρεπε να δανειστεί 65 δις Ευρώ μόνο για τοκοχρεολύσια ενώ παρήγαγε –κάθε χρόνο- νέο χρέος της τάξης των 30 δις Ευρώ;
Τότε, το 2009, ο Γ. Βαρουφάκης έγραφε ομιλίες για πολιτικούς αρχηγούς και άρθρα με τη λογική του «λεφτά υπάρχουν».
Μήπως ήταν δουλοπαροικία χρέους τότε η Ελλάδα, όταν ο κ. καθηγητής έκανε κήρυγμα απελπισίας στους «αγανακτισμένους» της πλατείας Συντάγματος προβλέποντας ότι το Ευρώ θα πεθάνει;
Σήμερα αρθρογραφεί θεωρώντας ότι θα ήταν «αυτοκτονία η έξοδος της Ελλάδας από το Ευρώ» ξεχνώντας τις ανοησίες του περί «τραπεζών ζόμπι» στη ζώνη του Ευρώ.
Σήμερα –ορθότατα- διαπιστώνει ότι αν αποκρατικοποιηθεί ο ΟΣΕ, έστω και με τίμημα 1 Ευρώ είπε, το όφελος για τον ελληνικό λαό θα είναι τεράστιο από τις επενδύσεις που θα πραγματοποιήσει ο επενδυτής που θα θελήσει να αξιοποιήσει το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας και τη στρατηγική της θέση.
