Σαν σήμερα 16/2, Σφαγή στο Δομένικο: ακόμα ένα θύμα πέθανε από την πίκρα της λησμονιάς 33 χρόνια μετά το μακελειό στο χωρίο της Λάρισας

Είναι η πρώτη ομαδική σφαγή άμαχου πληθυσμού από ιταλούς κατακτητές: μια μέρα σαν σήμερα, 16 Φεβρουαρίου του 1943 στο χωριό Δομένικο, 42 χιλιόμετρα από τη Λάρισα και 18 από την Ελασσόνα. Εκείνη την ημέρα ανταρτικές ομάδες του ΕΛΑΣ χτύπησαν ιταλική φάλαγγα της Μεραρχίας Πινερόλο κι οι Ιταλοί μέτρησαν εννιά νεκρούς.
Οι Ιταλοί απώθησαν τους αντάρτες και συνέλαβαν 22 αιχμαλώτους τους οποίους και εκτέλεσαν. Σε λίγες ώρες το χωριό Δομένικο περικυκλώθηκε από ιταλικές δυνάμεις. Κάποιοι είχαν ενημερωθεί και είχαν «πάρει τα βουνά», οι περισσότεροι κάτοικοι, όμως, ανυποψίαστοι, μη γνωρίζοντας το παραμικρό, δεν εγκατέλειψαν τα σπίτια τους. Την περίοδο εκείνη πρόεδρος του χωριού ήταν ο δοτός - δωσίλογος Νίκος Χώτος.Οι Ιταλοί διέταξαν τους κατοίκους να μαζευτούν στην πλατεία και ο πρόεδρος τους διαβεβαίωσε ότι δεν διατρέχουν κίνδυνο. Οι Ιταλοί συνέλαβαν τους άνδρες του χωριού και τους φόρτωσαν σε φορτηγά. Στη συνέχεια έκαψαν σπίτια. Κάποιοι που προσπάθησαν να δραπετεύσουν σταμάτησαν από τις κάνες των πολυβόλων. Οι υπόλοιποι εκτελέστηκαν ανά ομάδες. Κάποιοι επιζήσαντες κάνουν λόγο για φόνους των συγχωριανών τους ακόμη και με μαχαίρια.
Γράφει ο Δ.Θ. Καραμίντζας στο βιβλίο του «Χρονικά Δομένικου»: «Για το τι ακριβώς έγινε υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές. Το βέβαιο είναι ότι οι άνδρες χωρίστηκαν από τα γυναικόπαιδα και τους υπερήλικες. Επιβιβάστηκαν σε φορτηγά με προορισμό το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Λάρισας. Στη διαδρομή όμως έφτασε στη φάλαγγα η διαταγή του Διοικητή της Πινερόλο Cesare Benelli να εκτελεστούν όλοι. Παράλληλα, οι Ιταλοί καθ’ οδόν προς το χωριό Μυλόγουστα (σήμερα Μεσοχώρι) σκότωσαν ανύποπτους περαστικούς και εργαζόμενους στα χωράφια τους (12 κατοίκους Μυλόγουστας, 5 κατοίκους Δαμασίου και έναν κάτοικο Αμουρίου). Σύμφωνα με τον Fonzi, η εκτέλεση των 97 Δομενικιωτών έγινε στο Δαμάσι, με βάση καταλόγους που είχε δώσει ο Χώτoς. Από τη σφαγή γλίτωσαν 6 Δομενικιώτες».
Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων ήταν 194. Άλλες πηγές κάνουν αναφορά για 140 εκτελεσθέντες.
Τραγικό θάνατο βρήκε και ο ιερέας του χωριού, ο παπα-Δημήτρης, που απεγνωσμένα προσπαθούσε να πείσει τους Ιταλούς να μην σκοτώσουν τους αμάχους. Ιταλός αξιωματικός έλουσε με πετρέλαιο τον παπά και του έβαλε φωτιά. Λέγεται ότι την ώρα που ο ιερέας καιγόταν ζωντανός, του φώναζε κοροϊδευτικά ο Ιταλός: «Ρήγκα Φεραίο- Ρήγκα Φεραίο»...Ο μόνος που τιμωρήθηκε μετά τη Σφαγή στο Δομένικο, ήταν ο Νικόλαος Μπάμπαλης, Μοίραρχος- Διοικητής της Υποδιεύθυνσης Χωροφυλακής Ελασσόνας, που διαμαρτυρήθηκε εγγράφως προς το υπουργείο Εσωτερικών και προς τον Ιταλό Φρούραρχο, για τα τραγικά γεγονότα· συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο! Ο γενναίος Μοίραρχος δεν εκτελέστηκε, αλλά σύρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία από όπου επέστρεψε στην Ελλάδα και πέθανε το 1976 παραμερισμένος και λησμονημένος. Σήμερα- ευτυχώς- το γυμνάσιο του Δομένικο έχει ονομαστεί «Νικόλαος Μπάμπαλης» εις μνήμη του παράτολμου πατριώτη χωροφύλακα, ενώ έχει αναγερθεί ανδριάντας του.