Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Ρομπέρ Σουμάν, μια μέρα σαν σήμερα το 1950, πρότεινε την υπαγωγή της γαλλικής και δυτικογερμανικής παραγωγής άνθρακα και χάλυβα υπό μια ενιαία Αρχή που αργότερα έγινε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα· είχαν περάσει ακριβώς πέντε χρόνια από τότε που σίγησαν τα όπλα στην Ευρώπη και μια πρόταση ερχόταν να ενώσει τις (τότε) αντιμαχόμενες πλευρές. Ο απώτερος στόχος του Σουμάν ήταν η εξομάλυνση των σχέσεων, ιδίως μεταξύ Γαλλίας και Δυτικής Γερμανίας, μέσω πολιτικών κινήσεων που θα επιτυγχανόταν με τη δημιουργία κοινών συμφερόντων.
Ο Σουμάν στην διάσημη πια Διακήρυξή του, υποστήριζε ότι «Η ένωση των χωρών της Ευρώπης απαιτεί την εξάλειψη της παλαιάς αντιπαλότητας Γαλλίας και Γερμανίας [...] Η αλληλεγγύη στην παραγωγή που θα καθιερωθεί θα καταστήσει σαφές ότι οποιοσδήποτε πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας καθίσταται όχι απλώς αδιανόητος, αλλά ουσιαστικά αδύνατος».
Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Ψυχρός Πόλεμος έκοψε την Ευρώπη σε δύο σφαίρες επιρροής. Με την αδήριτη επιθυμία να μην επαναληφθεί η τραγωδία των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, υπήρξε μια τάση προς ευρωπαϊκή συνεργασία. Για παράδειγμα, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ είχε ζητήσει τη δημιουργία ενός «Συμβουλίου της Ευρώπης».
Ο Κόνραντ Αντενάουερ, ο πρώτος Καγκελάριος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανταποκρίθηκε θετικά στη Διακήρυξη, όπως και οι κυβερνήσεις της Ολλανδίας, του Βελγίου, της Ιταλίας και του Λουξεμβούργου. Στις 18 Απριλίου του 1951, τα έξι ιδρυτικά μέλη υπέγραψαν τη Συνθήκη των Παρισίων με την οποία δημιουργείτο η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, η πρώτη υπερεθνική κοινότητα της Ευρώπης, η οποία άνοιξε το δρόμο για την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα και στη συνέχεια την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια
Δεν βρέθηκαν σχόλια γι'αυτό το άρθρο.
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει το άρθρο χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα