Ναρκωτικά: Όλο και μικρότερες ηλικίες, όλο και πιο οργανωμένη δράση

Η υπόθεση που αποκαλύφθηκε χθες στην Κόρινθο δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία επιτυχία της Αστυνομίας στη μάχη κατά των ναρκωτικών. Αποτελεί ένα ιδιαίτερα ανησυχητικό κοινωνικό φαινόμενο, καθώς αναδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η διακίνηση ναρκωτικών δεν αφορά πλέον μόνο ενηλίκους ή οργανωμένα κυκλώματα με πολυετή δράση. Αφορά και παιδιά.
Συγκεκριμένα, η Αστυνομία αποδόμησε ομάδα που αποτελούνταν από έναν 18χρονο που είχε αρχηγικό ρόλο και ο οποίος προμηθευόταν ποσότητες κάνναβης και κοκαΐνης, τις παρέδιδε προς φύλαξη σε ανήλικο υποστηρικτικό μέλος, το οποίο είχε υπό τις άμεσες οδηγίες του δύο άλλους ανηλίκους, με σκοπό την πώληση των ναρκωτικών.
Κάθε ημέρα βλέπουμε όλο και περισσότερες συλλήψεις νεαρών και ανηλίκων με ποσότητες ναρκωτικών. Και δεν έχει σημασία αν πρόκειται για ελάχιστα γραμμάρια, αλλά για την εμπλοκή τους με αυτά.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της συγκεκριμένης υπόθεσης δεν είναι μόνο οι ποσότητες κάνναβης και κοκαΐνης που κατασχέθηκαν, αλλά η διαπιστωμένη ύπαρξη δομής και ρόλων μέσα στην ομάδα. Ένας 18χρονος εμφανίζεται ως αρχηγός, αναθέτει καθήκοντα, χρησιμοποιεί ανηλίκους για τη φύλαξη των ουσιών και άλλους ανηλίκους για την περαιτέρω διακίνησή τους. Πρόκειται για μια μορφή εγκληματικής οργάνωσης με καταμερισμό εργασιών, που παραπέμπει σε πρακτικές επαγγελματικών κυκλωμάτων.
Αν η εικόνα αυτή δεν προβληματίσει βαθιά την κοινωνία, τότε τι; Όταν ανήλικοι εμπλέκονται όχι απλώς ως περιστασιακοί χρήστες, αλλά ως ενεργά μέλη ενός δικτύου διακίνησης, τότε το πρόβλημα έχει ξεφύγει από τα στενά όρια της παραβατικότητας και αποκτά χαρακτηριστικά κοινωνικής κρίσης. Οι εγκληματικές πρακτικές φαίνεται να διεισδύουν σε ολοένα μικρότερες ηλικίες, εκμεταλλευόμενες την ευαλωτότητα, την έλλειψη προοπτικής, αλλά και την ψευδαίσθηση του εύκολου κέρδους.
Η αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στις συλλήψεις, όσο σημαντικές και αν είναι. Απαιτείται διαρκής πρόληψη, ουσιαστική ενημέρωση στα σχολεία, ενεργός συμμετοχή της οικογένειας και ενίσχυση των κοινωνικών δομών που μπορούν να προστατεύσουν τους νέους πριν γίνουν μέρος ενός κυκλώματος. Όταν το «έγκλημα» στρατολογεί παιδιά, τότε η μάχη δεν αφορά μόνο στην αστυνόμευση, αλλά το ίδιο το μέλλον της κοινωνίας.   Β.Β.