Σαν σήμερα 24/8, Ένα περίτρανο παράδειγμα που αποδεικνύει πως όταν στην Ελλάδα λέμε «ισόβια» δεν εννοούμε ισόβια!

«Όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια»… Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το είχε πει τον Αύγουστο του 1975 από τη Δράμα, προσπαθώντας να διαβεβαιώσει την (πάντα και δικαίως) καχύποπτη ελληνική κοινή γνώμη ότι η μετατροπή της ποινής των πρωταιτίων του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου από θάνατο σε ισόβια κάθειρξη δεν σήμαινε αμνηστία ή μελλοντική ευνοϊκή μεταχείριση των καταδικασθέντων· η Ιστορία τον αποστόμωσε…
Μια μέρα σαν σήμερα, 24 Αυγούστου του 1975, ο πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών Ιωάννης Ντεγιάννης εκφώνησε την απόφασή του μετά την ακροαματική διαδικασία στη δίκη των Πραξικοπηματιών: θάνατος για στάση και ισόβια κάθειρξη για εσχάτη προδοσία ήταν οι ποινές για τους Γεώργιο Παπαδόπουλο, Στυλιανό Παττακό και Νικόλαο Μακαρέζο. Την ίδια μέρα, η κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή μετέτρεψε τις θανατικές ποινές σε ισόβια.

Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν ο μόνος από τους τρεις θανατοποινίτες που πέθανε έγκλειστός· απεβίωσε το πρωί της την 27ης Ιουνίου του 1999 από έμφραγμα του μυοκαρδίου στην Εντατική Μονάδα του Λαϊκού Νοσοκομείου, σε ηλικία 80 ετών. Ο Παπαδόπουλος δεν εκμεταλλεύτηκε τις ευνοϊκές διατάξεις που του παρείχαν τη δυνατότητα αποφυλάκισης είτε κάνοντας αίτηση χάριτος, είτε επικαλούμενος ανήκεστο βλάβη της υγείας του.
Ο Στυλιανός Παττακός αποφυλακίστηκε το 1990 «λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του» και πέθανε το 2016 σε ηλικία 104 χρονών· έμεινε εκτός φυλακής, δηλαδή, 26 χρόνια παρά την ανήκεστο βλάβη…
Ο Νικόλαος Μακαρέζος αποφυλακίστηκε το 1990, όταν η ποινή του μετατράπηκε- για λόγους υγείας- σε κατ' οίκον περιορισμό· πέθανε το 2009 στα 90 του.
Όταν λέμε «ισόβια» στην Ελλάδα, δεν εννοούμε ισόβια!