Κουπόνι σίτισης: Από τα 6 στα 10 ευρώ ζητούν οι κοινωνικοί εταίροι να αυξηθεί η ημερήσια παροχή

Την αύξηση του ημερήσιου ορίου παροχής σίτισης των εργαζομένων από τα 6 στα 10 ευρώ ζητούν οι εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων, με κοινή επιστολή τους προς τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκο Πιερρακάκη.
Το αίτημα συνδέεται τόσο με τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών όσο και με την προσπάθεια των επιχειρήσεων να προσελκύουν και να διατηρούν καταρτισμένο προσωπικό, προσφέροντας περισσότερο ανταγωνιστικές παροχές.
Όπως επισημαίνει η ΓΣΕΕ, το συγκεκριμένο όριο παραμένει αμετάβλητο στα 6 ευρώ από το 2004, όταν θεσπίστηκε με τον νόμο 3296/2004. Έκτοτε, ωστόσο, η οικονομική κρίση και οι συνεχείς ανατιμήσεις έχουν επιβαρύνει σημαντικά τα εισοδήματα των εργαζομένων.
Σύμφωνα με τους κοινωνικούς εταίρους, η διατήρηση του ποσού στα ίδια επίπεδα για περισσότερα από 20 χρόνια δεν ανταποκρίνεται πλέον στο σημερινό κόστος διαβίωσης και στις πραγματικές τιμές των γευμάτων κατά τη διάρκεια της εργασίας.
Χαμηλότερη η παροχή σε σχέση με την Ευρώπη
Στην επιστολή γίνεται αναφορά και στα δεδομένα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπου η αξία της παροχής σίτισης μπορεί να αντιστοιχεί ακόμη και στο 25% του κατώτατου μισθού.
Στην Ελλάδα, αντίθετα, η συγκεκριμένη αναλογία περιορίζεται στο 13,6% του κατώτατου μισθού, την ώρα που περίπου το 30% των εργαζομένων αμείβεται με τις κατώτατες αποδοχές.
Οι εκπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων επικαλούνται, παράλληλα, στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat, σύμφωνα με τα οποία οι Έλληνες εργαζόμενοι βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την αγοραστική τους δύναμη.
Τονίζουν επίσης ότι η χώρα εμφανίζει ιδιαίτερα υψηλές επιδόσεις στον δείκτη υλικής αποστέρησης, γεγονός που, όπως αναφέρουν, καθιστά αναγκαία τη λήψη πρόσθετων μέτρων για τη στήριξη των μισθωτών.
«Κλειδί» οι συλλογικές συμβάσεις
Η ΓΣΕΕ υπογραμμίζει ότι οι εργαζόμενοι πλήττονται δυσανάλογα από την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και το αυξημένο ενεργειακό κόστος, με αποτέλεσμα η ενίσχυση των παροχών να θεωρείται απαραίτητη για την ανακούφιση των οικογενειακών προϋπολογισμών.
Διευκρινίζει, πάντως, ότι καμία μεμονωμένη κρατική παροχή, όσο θετική και αν είναι, δεν μπορεί από μόνη της να εξασφαλίσει βιώσιμες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας.
Κατά τη Συνομοσπονδία, η ουσιαστική βελτίωση των μισθών και των όρων απασχόλησης περνά μέσα από την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας σε όλους τους κλάδους της ιδιωτικής οικονομίας.