Σαν σήμερα 12/10, Η απελευθέρωση που, όμως, δεν έφερε τη λύτρωση – Από τη φυγή των Ναζί, στα Δεκεμβριανά

Το ημερολόγιο έγραφε μια μέρα σαν σήμερα 12 Οκτωβρίου, του 1944 όμως· ημέρα Πέμπτη. Οι Αθηναίοι από μακριά παρακολουθούσε έντονη κινητικότητα των Γερμανών. Ο επικεφαλής των ναζιστικών δυνάμεων στην πρωτεύουσα μαζί με τον δήμαρχο της Αθήνας θα κατέθεταν στεφάνι στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Ήταν πρωί, 8 η ώρα, όταν ο στρατηγός Χέλμουντ Φέλμι με τον διορισμένο δήμαρχο Άγγελο Γεωργάτο βάδιζαν με ένα στεφάνι στα χέρια προς το Μνημείο στη σκιά της Βουλής. Οι πρώτες μηχανοκίνητες φάλαγγες με τη ναζιστική σημαία αποχωρούσαν ήδη μέσω της Ιεράς Οδού.Στις 09:15 η γερμανική φρουρά της Ακρόπολης υπέστειλε την σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό μετά 1.624 μέρες κατοχής. Ένας στρατιώτης την τύλιξε βιαστικά και έφυγε γρήγορα. Οι Γερμανοί είχαν αρχίσει να αποχωρούν σταδιακά από την Αθήνα το βράδυ της 11ης Οκτωβρίου. Οι κάτοικοι της πρωτεύουσας το είχαν αντιληφθεί, το είχαν μάθει από αυτούς που γνώριζαν, είχαν βγάλει τις σημαίες από τις κρυψώνες και περίμεναν κοιτάζοντας από τις μισάνοιχτες κουρτίνες. Με το που φάνηκε δίχως σημαία ο Ιερός Βράχος της Ακρόπολης, χιλιάδες κόσμου ξεχύθηκαν στους δρόμους. Δεν έχουν τελειώσει όμως οι Γερμανοί το καταστροφικό έργο τους: Ανατινάζουν αποθήκη πυρομαχικών στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Οι Ταγματασφαλίτες χτυπούν με όλμους το Μετς. Στον Πειραιά γίνεται μάχη με τον ΕΛΑΣ να προσπαθεί να κρατήσει το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος του Κερατσινίου ανέπαφο. Οι Γερμανοί φεύγουν και ανατινάζουν μεγάλο κομμάτι του λιμανιού. Και ο χρόνος έφυγε σαν καταιγίδα…
Τον Δεκέμβριο του 1944, ούτε τρεις μήνες μετά την αποχώρηση των Ναζί, 33 άνθρωποι πέφτουν νεκροί από πυρά αστυνομικών δυνάμεων εναντίον διαδηλωτών του ΕΑΜ. Οι μάχες ανάμεσα σε δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τις Βρετανικές και Κυβερνητικές δυνάμεις κράτησαν 33 μέρες και τερματίστηκαν αρχές Ιανουαρίου 1945. Κι’ έπειτα άρχισε ο ολέθριος Εμφύλιος. Η Απελευθέρωση ήρθε, η απαλλαγή, όμως… Ο σοφός ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος είχε γράψει: «Ο τα νυν ιδών πάντα εώρακεν, όσα τε εξ αϊδίου εγένετο και όσα εις το άπειρον έσται. Πάντα γαρ ομογενή και ομοειδή», που θα πει: Όποιος είδε τα τωρινά, τα είδε όλα, και αυτά που γίνονταν πάντα και όσα θα γίνουν στο άπειρο μέλλον. Γιατί όλα είναι ίδια κι όμοια. Και η Ελλάδα έχει την κατάρα να ζει ξανά και ξανά τα ίδια και τα ίδια…