Προβληματισμένοι οι ελαιοπαραγωγοί της Τριφυλίας: Τιμή και απόδοση σε χαμηλά επίπεδα

Με την ελαιοσυγκομιδή στη περιοχή της Τριφυλίας να βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη, αυτό που προβληματίζει τους παραγωγούς πέρα από το κύριο ζητούμενο που είναι η τιμή, είναι και οι αποδόσεις που τουλάχιστον μέχρι τώρα κινούνται σε χαμηλά επίπεδα.
Σε αυτό καθοριστικοί παράγοντες φαίνεται ότι είναι η παρατεταμένη ανομβρία, που είχε η περιοχή για μεγάλο χρονικό διάστημα, το μεγάλο φορτίο σε καρπό που έχουν τα ελαιόδεντρα, οι «εκπτώσεις» που έγιναν σε καλλιεργητικές φροντίδες και πρακτικές λόγω του υψηλού κόστους, αλλά και η γρηγορότερη συγκομιδή, αν και η χρονιά είναι πιο όψιμη, λόγω της έλλειψης εργατικών χεριών.
Ωστόσο οι χαμηλές αποδόσεις μέχρι τώρα δεν αναιρούν τις αρχικές εκτιμήσεις, ότι η περιοχή θα έχει ρεκόρ παραγωγής ελαιολάδου. Γνώστης της ελαιοκαλλιέργειας, ο πρώην διευθυντής της ΔΑΟΚ Τριφυλίας Αντώνης Παρασκευόπουλος, εξηγεί ποιοι είναι οι καθοριστικοί παράγοντες για τις μέχρι τώρα χαμηλές αποδόσεις.
Χαρακτηριστικά επισημαίνει: «Από την αρχή είχαμε εκτιμήσει μια μεγάλη παραγωγή και πραγματικά φαίνεται ότι θα είναι μεγάλη. Σε αυτό συνετέλεσαν οι πολλές βροχοπτώσεις που είχαμε την περσινή χειμερινή περίοδο και την Άνοιξη μέχρι τέλος Μαΐου. Όμως από τον Μάιο και μετά μέχρι αρχές Οκτωβρίου είχαμε μηδενικές βροχοπτώσεις και μιλάμε για τους ξερικούς ελαιώνες, που είναι και η πλειοψηφία των ελαιώνων. Είχαμε ανομβρία, θερμοκρασίες όχι πολύ υψηλές, αλλά παρατεταμένες υψηλές πάνω από 29-30 βαθμούς, κάτω από τις συνθήκες αυτές και, με το μεγάλο φορτίο που είχαν τα δέντρα είχαμε ορισμένα προβλήματα, όπως μαύρισμα του καρπού, συρρίκνωση του καρπού, αυτό είχε ως αποτέλεσμα, με δεδομένο ότι έχουμε και μια οψίμηση φέτος, να έχουμε μικρή περιεκτικότητα σε ελαιόλαδο. Δηλαδή στους ξερικούς ελαιώνες η ανομβρία με το υπερβολικό φορτίο δημιούργησε προβλήματα και όταν λέμε υπερβολικό φορτίο εκτιμούμε ότι φέτος στη Τριφυλία ίσως να έχουμε τη μεγαλύτερη παραγωγή της τελευταίας 30ετίες.
Η ελαιοπεριεκτικότητα κυμαίνεται από 13-14% και σε ορισμένους ελαιώνες ακόμη και κάτω από 13%, στις καλύτερες περιπτώσεις είναι 15-16%, ενώ θα έπρεπε να είχαμε γενικά πάνω από 15% αυτή τη περίοδο. Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι η περιεκτικότητα ελαιολάδου με αυτές τις συνθήκες που έχουμε αυτή τη περίοδο και το Νοέμβριο μήνα αυξάνεται στον καρπό.
Από την άλλη όμως οι παραγωγοί λαμβάνοντας υπόψη την πραγματικότητα, δηλαδή την έλλειψη εργατών και το υψηλό κόστος ημερομισθίου, αποφασίζουν να συγκομίσουν νωρίτερα και όχι στο κατάλληλο στάδιο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να έχουμε πολύ καλά λάδια, αλλά από την άλλη μια μειωμένη περιεκτικότητα σε ελαιόλαδο.
Βέβαια όσο περνά ο καιρός βλέπουμε ότι αυξάνεται η ελαιοπεριεκτικότητα 1 και 1,5% ίσως και 2, ενώ παρατηρείται και μια διαφοροποίηση από περιοχή σε περιοχή, διότι αυτό έχει να κάνει εκτός από τις κλιματολογικές συνθήκες και με τη σύσταση του εδάφους, την περιεκτικότητα σε ασβέστιο, την οργανική ουσία και άλλους παράγοντες.
Ένα άλλο στοιχείο είναι ότι επειδή είναι αυξημένο το κόστος και πέρυσι οι τιμές δεν ήταν καλές, οι παραγωγοί δεν έκαναν όλες τις βέλτιστες πρακτικές, τα κλαδέματα, τον ψιλοκάθαρο ή ακόμη και την ενδεδειγμένη λίπανση και κυρίως με λιπάσματα που βοηθούν στην αύξηση της ελαιοπεριεκτικότητας που είναι τα καλιούχα λιπάσματα, ώστε να βοηθήσουν το ελαιόδεντρο. Επειδή δεν είναι βιώσιμη και κυρίως σε μικρές εκμεταλλεύσεις, η ελαιοκαλλιέργεια οι παραγωγοί έκαναν τις απολύτως αναγκαίες και μόνο καλλιεργητικές φροντίδες και όχι τις ενδεδειγμένες και τις βέλτιστες πρακτικές.
Συνοπτικά, ρόλο έχει παίξει, η έλλειψη βροχοπτώσεων το καλοκαίρι, το υπερβολικό φορτίο καρπού, οι πλημμελείς καλλιεργητικές φροντίδες λόγω του κόστους, το γεγονός επίσης ότι είναι μια πιο όψιμη χρονιά. Πρέπει να επισημανθεί η πίεση και το άγχος από την έλλειψη εργατών και του υψηλού ημερομισθίου σε συνδυασμό με την έλλειψη ρευστότητας που τους αναγκάζουν να συγκομίσουν νωρίτερα.
Θα πρέπει, βέβαια να κάνουμε και μια ρεαλιστική προσέγγιση, θα πρέπει να βγάζουμε την απόδοση ελαιολάδου ανά ελαιόδεντρο και όχι με την ελαιοπεριεκτικότητα. Γιατί αν ένα ελαιόδεντρο σε πλήρη παραγωγή δίνει 100-120 κιλά ελαιόκαρπο, και δε μιλώ για τα αιωνόβια, με περιεκτικότητα 13-14% μας δίνει 15 και 16 κιλά λάδι το δέντρο. Πρέπει να βλέπουμε την απόδοση του ελαιοδέντρου σε ελαιόλαδο, καθώς το φορτίο είναι πολύ, δε μπορεί ένα δέντρο με πάνω από 100 και 120 κιλά καρπό να έχει 20% ελαιοπεριεκτικότητα».
Καταλήγοντας για ακόμη μια φορά ο κ. Παρασκευόπουλος επισήμανε την ανάγκη να στηριχτεί η ελαιοκαλλιέργεια στη χώρα μας, καθώς αποτελεί εθνική καλλιέργεια, επισημαίνοντας:«Θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για να στηρίξουν την ελαιοκαλλιέργεια και όλους αυτούς που εμπλέκονται γιατί η ελαιοκαλλιέργεια η παραδοσιακή που έχουμε στη περιοχή μας και στη χώρα μας πρέπει να στηριχτεί, είναι η εθνική καλλιέργεια και πρέπει να ληφθούν μέτρα προς κάθε κατεύθυνση και να αξιοποιηθούν και η νέα ΚΑΠ και ευρωπαϊκά προγράμματα για τη στήριξη της. Όμως τα μέτρα αυτά να προκύπτουν από τις ανάγκες και εισηγήσεις των ενδιαφερομένων και όλων των εμπλεκομένων και να ξεκινούν από τη περιφέρεια προς το κέντρο και όχι να σχεδιάζει το κέντρο για τη περιφέρεια».