| Αθήνα, 21 Ιανουαρίου 2017 |
Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Πριν λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την ίδρυση του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών.
Πήραμε τότε μια γενναία απόφαση.
Πήραμε μια απόφαση μαζί, προκειμένου να εκφράσουμε πολίτες που ένοιωθαν πολιτικά άστεγοι, πολίτες που δεν ήταν διατεθειμένοι να μετακινηθούν έξω από τον χώρο της Δημοκρατικής Παράταξης, για να αναζητήσουν μια νέα στέγη.
Δεν αλληθώρισαν προς τα δεξιά.
Δεν πείστηκαν από τα success stories.
Αλλά ούτε γοητεύτηκαν από τα προγράμματα της Θεσσαλονίκης που υπόσχονταν ότι θα λύσουν το πρόβλημα της ύφεσης και της ανεργίας με ένα μαγικό τρόπο.
Γιατί, λέει, αυτή ήταν η βούληση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία θα διαπραγματεύονταν άλλοτε χτυπώντας το χέρι στον τραπέζι και άλλοτε παίζοντας πυρρίχιο και πεντοζάλη για να χορέψουν οι αγορές, οι οποίες θα έχουν απέναντι τους επάξιους λυράρηδες και νταουλιέρηδες.
Ξέρω, σας φαίνονται αστεία αυτά τώρα, όπως αστεία σας φαίνονται και τα 600 δισ. του Σώρρα, αλλά από το 2010 πολλοί Έλληνες υπέκυψαν και υιοθέτησαν διάφορες θεωρίες συνωμοσίας.
Αποδέχτηκαν εξηγήσεις γεμάτες μυθοπλασίες, κάτω από τις δύσκολες αντικειμενικά συνθήκες στις οποίες βρέθηκαν και οι οποίες τους έκαναν να στραφούν σε ό,τι πιο ακραίο υπήρχε ως αντίληψη ή πρόταση, γιατί εμφανιζόταν ως αντισυστημικό.




