Σαν σήμερα 22/1, Το φυτίλι της επανάστασης ανάβει στην Ρωσία - Μετά 10 χρόνια θα φθάσει στην… πυριτιδαποθήκη του τσαρικού καθεστώτος

Το φυτίλι της επανάστασης ανάβει στην αχανή Ρωσία. Η Ιστορία την καταχώρησε στα κιτάπια της ως Ματωμένη Κυριακή· σε κάποια κεφάλαια καταγράφεται και ως Κόκκινη Κυριακή: ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 22 Ιανουαρίου του 1905, όταν εκδηλώθηκε η πρώτη Ρωσική Επανάσταση.
Αφορμή; Η δολοφονία εργατών κατά τη διάρκεια ειρηνικής διαμαρτυρίας στην πρωτεύουσα της Ρωσίας, το τότε Πέτρογκραντ κατοπινή Αγία Πετρούπολη. Σ’ εκείνη την επανάσταση εκδηλώθηκαν ανταρσίες στον στρατό και στο ναυτικό που στόχο είχαν το τσαρικό καθεστώς του Νικολάου Β’ Ρομανόφ.Έπειτα από απεργία που είχε κηρυχτεί στο Εργοστάσιο Πουτίλοφ, τον επίσημο προμηθευτή των σιδηροδρόμων και του πυροβολικού, πορεία εργατών κατευθύνθηκε προς τα Χειμερινά Ανάκτορα για να παραδώσουν τα αιτήματά τους στον Τσάρο. Τα στρατεύματα ασφαλείας άνοιξαν πυρ εναντίον των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν περίπου 1000 άνθρωποι. Τα γεγονότα στην Αγία Πετρούπολη προκάλεσαν δημόσια κατακραυγή και μια σειρά από μαζικές απεργίες απλώθηκαν τάχιστα σε όλα τα βιομηχανικά κέντρα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

Όλοι στους δρόμους.

Περισσότεροι από 400.000 εργάτες στη Ρωσική Πολωνία κατέβηκαν σε απεργία και όχι μόνο: το απεργιακό κύμα χτύπησε Φινλανδία, Βαλτική, Καυκασία, Ουράλια και γενικά όπου υπήρχε ρωσική κυριαρχία και εργοστάσια ή σιδηρόδρομοι. Πάνω από 2 εκατομμύρια εργάτες βρίσκονταν σε απεργία σχεδόν σε όλη τη Ρωσική Αυτοκρατορία μέχρι τον Οκτώβριο του 1905, ενώ είχαν κλείσει όλες οι σιδηροδρομικές συγκοινωνίες. Επίσης, οι εθνοτικές αντιπαλότητες στην περιοχή του Καυκάσου είχαν ως αποτέλεσμα Αρμενο-Ταταρικές σφαγές. Το 1905, υπήρξαν ναυτικές ανταρσίες στη Σεβαστούπολη, το Βλαδιβοστόκ, και την Κροστάνδη, με αποκορύφωμα την ανταρσία στο κατάστρωμα του Θωρηκτού Ποτέμκιν, με πολλές πηγές να ισχυρίζονται ότι πάνω από 2.000 άνθρωποι να έχουν χάσει τη ζωή τους κατά τις επιχειρήσεις αποκατάστασης της τάξης.Το πραξικόπημα του Ιουνίου του 1907 από τον πρωθυπουργό της Ρωσίας και υπουργό Εσωτερικών Στολίπιν, που έφερε τη διάλυση της Δεύτερης Κρατικής Δούμας και οδήγησε στη σύλληψη μελών της, αλλά και η θεμελιώδης αλλαγή στο ρωσικό εκλογικό νόμο από τον Τσάρο σήμανε το τέλος της επανάστασης. Όμως, δέκα χρόνια μετά, θα ερχόταν αναπότρεπτα το οριστικό τέλος του τσαρικού καθεστώτος και του γλίσχρου Νικόλαου Ρομανόφ, αλλά αυτά είναι άλλη ιστορία…