Σαν σήμερα 25/5, Ένας ξεχασμένος Οπλαρχηγός της Επανάστασης που σκοτώθηκε από Έλληνες – Η ζωή και ο θάνατος του Χρήστου Παλάσκα

Ένας ξεχασμένος Οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης. Το όνομά του ήταν Χρήστος Παλάσκας- ουδείς τον μνημονεύει στα χρόνια μας- που μια μέρα σαν σήμερα, 25 Μαΐου του 1822, έπεφτε νεκρός από άνδρες του Οδυσσέα Ανδρούτσου!
Ο Χρήστος Παλάσκας ήταν γιος του αρματολού-θρύλου Λεοντάρη Παλάσκα και ανιψιός του εκτελεσμένου από τον Αλή Πασά, Οπλαρχηγού Δημήτριου ή Θεόδωρου Παλάσκα· είχε γεννηθεί το 1788 στην Γότιστα των Ιωαννίνων. Ο Παλάσκας συστρατεύτηκε με τους Σουλιώτες στους αγώνες τους κατά του Αλή Πασά και αργότερα, κατέφυγε στα Επτάνησα όπου υπηρέτησε μαζί με άλλους Έλληνες στα γαλλικά, ρωσικά και βρετανικά στρατεύματα ως αξιωματικός του Πυροβολικού.Με την επιστροφή του στην Ήπειρο υπηρέτησε ως επιτελικός αξιωματικός στην αυλή του Αλή Πασά. Όταν επικηρύχτηκε ο Αλή Πασάς από τον Σουλτάνο, ο Παλάσκας βρήκε καταφύγιο στα στράτευμα του Ομέρ Βρυώνη και μάλιστα ήταν από τους αξιωματικούς του επιτελείου του. Όταν εκδηλώθηκε η Ελληνική Επανάσταση, ο Παλάσκας συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον Ομέρ Βρυώνη- οι Έλληνες δεν του το συγχώρησαν ποτέ- και μάλιστα πολέμησε τους Επαναστάτες στην εκστρατεία κατά της νότιας Ελλάδας. Μετά την κατάληψη της Λιβαδειάς από τους Τούρκους, ο Παλάσκας, ορίστηκε ως συνδιοικητής της πόλης· τότε ήταν που κατάλαβε το μέγεθος της θέλησης των Επαναστατών και στράφηκε με το μέρος τους: ήρθε σε επαφή με απεσταλμένο του Ανδρούτσου για την επανάκτηση της Λιβαδειάς από τους Έλληνες.
Ο Παλάσκας πήρε 40 από τους άνδρες του και προσχώρησε στους Επαναστάτες· πολέμησε τους Τούρκους, αλλά βρέθηκε στη μέση της πρώτης εμφύλιας σύρραξης των Επαναστατών. Η Κυβέρνηση (Κωλέττης-Μαυροκορδάτος), τον Μάιο του 1822, διέταξε τον Παλάσκα και τους δικούς του να συλλάβουν τον Οδυσσέα Ανδρούτσο και αν χρειαστεί να τον σκοτώσουν! Οι κυβερνητικοί ήδη είχαν ορίσει τον Παλάσκα ως αντικαταστάτη του Ανδρούτσου! Η επιχείρηση, όμως, είχε αντίθετο αποτέλεσμα: ο Παλάσκας και οι άνδρες του κυκλώθηκαν από το στράτευμα του Ανδρούτσου συνελήφθησαν· όλοι τους εξοντώθηκαν! Ο Παλάσκας αναγνωριζόταν ως ικανός στρατιωτικός αλλά ήταν ακατάλληλος για την αντικατάσταση του Ανδρούτσου. Δεν ξέχασαν οι Έλληνες, ότι κατά τους πρώτους μήνες της Επανάστασης, ο Παλάσκας είχε πολεμήσει στο πλευρό των Οθωμανών· είχαν, όμως ξεχάσει πως ο Παλάσκας είχε ενημερώσει για τις κινήσεις του Ομέρ Βρυώνη στο Χάνι της Γραβιάς, όπως και ότι είχε «ανοίξει» τις πύλες της Λιβαδειάς για τους Έλληνες και όχι μόνο αυτά. Ο Μακρυγιάννης θεωρεί πως ο θάνατος του Παλάσκα (αλλά και του αγωνιστή Αλέξιου Νούτσου) επήλθε κατόπιν ενεργειών του Ιωάννη Κωλέττη, ο οποίος τους ήθελε νεκρούς για τους δικούς του σκοπούς. Ακόμα και σήμερα, 200 τόσα χρόνια μετά, πολλές πτυχές της Ελληνικής Επανάστασης παραμένουν σκοτεινές.
Την σφραγίδα του στην αναδιοργάνωση των ναυτικών δυνάμεων της Ελλάδας και την τη συνεισφορά του στην πατρίδα, έθεσε ο γιος του Χρήστου Παλάσκα, Λεωνίδας (το όνομα του έχει δωθεί στο στο Κ.Ε ΠΑΛΑΣΚΑΣ στον Σκαραμαγκά), δημιουργώντας τα σπάργανα μιας οιονεί «Σχολής Ναυτικών Δοκίμων» το 1845, στην κορβέτα «ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ»· πρόσφερε τις υπηρεσίες του στο Πολεμικό Ναυτικό, ως υπουργός Ναυτικών, μέχρι το θάνατό του, το 1880.