Ένα έργο στη Μεσσηνία που συνολικά κόστισε στο τότε Ταμείο Συνοχής περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ και όχι μόνο δε λειτούργησε ποτέ, αλλά πλέον έχει καταστραφεί και το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού του έχει εξαφανιστεί, έχει τεθεί στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.
Με εντολή της Ευρωπαίας γενικής εισαγγελέως Λάουρα Κοβέσι, ερευνάται η υλοποίηση και η μετέπειτα πορεία του έργου αποχέτευσης στον πρώην Δήμο Αβίας Δυτικής Μάνης, με την κατασκευή από τη ΔΕΥΑΚ κεντρικού καταθλιπτικού αγωγού συλλογής λυμάτων 20,30 χλμ. μέχρι τις Κιτριές, αντλιοστασίων και εν συνεχεία από την Περιφέρεια εσωτερικών συνδέσεων με τις Κοινότητες, οι οποίες επίσης δε λειτούργησαν ποτέ!
Σκοπός του έργου ήταν τα λύματα από την περιοχή της Αβίας να καταλήγουν και να επεξεργάζονται στη μονάδα Βιολογικού Καθαρισμού της Καλαμάτας.
Σύμφωνα με απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες του «Θ», έπειτα από εντολή της Ευρωπαίας εισαγγελέως κα Κοβέσι, η Εισαγγελία Πρωτοδικών Μεσσηνίας έχει ήδη ξεκινήσει και καλεί να καταθέσουν όλοι όσοι έχουν οποιαδήποτε εμπλοκή με το συγκεκριμένο έργο και πρόκειται για αυτοδιοικητικούς, υπηρεσιακούς παράγοντες και τεχνικούς.
Δε λειτούργησε ποτέ!
Η υπόθεση αφορά στο έργο «Κατασκευή και βελτίωση δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης ακαθάρτων Καλαμάτας Β΄», το οποίο χρηματοδοτήθηκε κατά 75% από το Ταμείο Συνοχής και είχε συνολικό αρχικό προϋπολογισμό 10,48 εκατ. ευρώ. Φορέας υλοποίησης ήταν η ΔΕΥΑΚ.
Στο σκέλος της αποχέτευσης προβλεπόταν, μεταξύ άλλων, η κατασκευή κεντρικού συλλεκτήρα μήκους 20,30 χιλιομέτρων και εννέα αντλιοστασίων, ώστε να εξυπηρετείται η παραλιακή ζώνη από τη Βέργα μέχρι τις Κιτριές. Το έργο ξεκίνησε να υλοποιείται το 2004 και ολοκληρώθηκε το 2009.
Η μη εύρεση επίσημων εγγράφων, διότι δεν είχαμε πρόσβαση στην πηγή δημιουργίας τους ή στο σύνολο του φακέλου του έργου, δεν επέτρεψε να έχουμε ακριβείς ημερομηνίες. Έτσι τα στοιχεία που παρατίθενται στη σημερινή έρευνα προέρχονται από ό,τι στάθηκε δυνατό να εξασφαλίσουμε από έγκυρες και διασταυρωμένες πηγές,όπως και από ανάσυρση εγγράφων από επίσημες πηγές μέσω διαδικτύου.
Μετά την ολοκλήρωση του έργου το 2009 από τον Δήμο Αβίας έγιναν οι συνδέσεις 5 αντλιοστασίων του δικτύου αποχέτευσης με τη ΔΕΗ, ωστόσο το έργο δε λειτούργησε ποτέ.
Αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ότι το αρχικό έργο παρουσιάστηκε ως «Καλαμάτα Β» από τη ΔΕΥΑΚ, χωρίς να αναφέρεται σε αυτό ότι αφορά και στον τότε Δήμο Αβίας.
Ακολούθησαν από τον Δήμο Αβίας οι μελέτες για την κατασκευή των εσωτερικών δικτύων αποχέτευσης, με το κόστος να ξεπερνά τα 4 εκατ. ευρώ. Στη συνέχεια, όμως,μετά το 2011, το έργο κατασκευής των εσωτερικών δικτύων αποχέτευσης ανέλαβε η Περιφέρεια Πελοποννήσου και τα επίσημα έγγραφα δείχνουν να ολοκληρώθηκε το 2014.
Και πάλι όμως, το συνολικό έργο αποχέτευσης δε λειτούργησε…
Λίγο πριν από την 20ετία
Είναι χαρακτηριστικό ότι στις επίσημες καρτέλες έργων του τότε υπουργείου Ανάπτυξης, το 2014 εμφανίζεται το έργο κατασκευής εσωτερικών δικτύων αποχέτευσης λυμάτων Δολών Δήμου Δυτικής Μάνη, όπου επί λέξειαναφέρεται: «Αντικείμενο της πράξης είναι τα εσωτερικά δίκτυα αποχέτευσης ακαθάρτων της ευρύτερης περιοχής του οικισμού Κιτριών, Τ.Κ. Δολών, της Δημοτικής Ενότητας Αβίας (πρώην Δήμου Αβίας) του Δήμου Δυτικής Μάνης, της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας.
Στην περιοχή είναι ήδη κατασκευασμένο κατά μήκος της επαρχιακής οδού Καλαμάτας-Κιτριών το σύστημα αγωγών μεταφοράς (συλλεκτήρων και καταθλιπτικών καθώς και 6 αντλιοστασίων) από τη ΔΕΥΑΚ. Το σύστημα αυτό δεν έχει λειτουργήσει ακόμη, ούτε έχουν γίνει ιδιωτικές συνδέσεις επ’ αυτού.
Σε αυτό καταλήγουν όλοι οι κατασκευαζόμενοι από την παρούσα πράξη αγωγοί και μέσω αυτού οδηγούνται τα λύματα στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού της ΔΕΥΑΚ.
Προκειμένου να τηρηθεί η αρχή της συμβατότητας, ο σχεδιασμός, οι παραδοχές, οι υδραυλικοί υπολογισμοί και οι τεχνικές προδιαγραφές ακολούθησαν τα οριζόμενα από την μελέτη: “Κατασκευή και βελτίωση δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης ακαθάρτων Καλαμάτας β φάση”, που εκπονήθηκε από τη ΔΕΥΑΚ».
Αυτό και μόνο επιβεβαιώνει την κατασκευή ενός έργου που ποτέ δε λειτούργησε και ποτέ δεν έγιναν ιδιωτικές συνδέσεις του δικτύου αποχέτευσης με κατοικίες και επιχειρήσεις.
Και λίγα χρόνια πριν συμπληρωθεί 20ετία από την κατασκευή του έργου, μια μεγάλη έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ψάχνει να βρει την άκρη και τη διαδρομή του νήματος.
Κακοτεχνίες
Επίσης, η διαδρομή των εγγράφων στη Διαύγεια αποδεικνύει ότι το έργο των συνδέσεων «σέρνεται» όλα τα προηγούμενα χρόνια «διατρέχοντας» Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές και φτάνει μέχρι και σήμερα, καθώς τον Μάρτιο του 2026 η ΔΕΥΑΚ και οι δύο Δήμοι Καλαμάτας και Δυτικής Μάνης συζητούν ακόμη την ενεργοποίηση και πλήρη αξιοποίηση του ίδιου δικτύου.
Σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο αναφέρθηκε ότι το υφιστάμενο δίκτυο μέχρι τις Κιτριές είναι ανενεργό και απαιτούνται μελέτες, συντήρηση, αναβάθμιση και ενεργειακή αναβάθμιση των αντλιοστασίων.
Ακολουθώντας τη διαδρομή του έργου, αξίζει επίσης να αναφέρουμε ότι 2012 ο Δήμος Καλαμάτας διεκδικούσε από τον τότε Δήμο Δυτικής Μάνης ποσό 250.000 ευρώ, τα οποία είχε χρεώσει για «την επέκταση του κεντρικού αγωγού αποχέτευσης από τη Μικρά Μαντίνεια μέχρι τις Κιτριές».
Σημαντικό μέρος των χρημάτων αυτών καταβλήθηκε από τον Δήμο Δυτικής Μάνης στη ΔΕΥΑΚ.
Τότε είχε τονιστεί και σε τοπικά δημοσιεύματα ότι ο αγωγός δε λειτουργούσε από τη Μικρή Μαντίνεια και πέρα λόγω κακοτεχνιών, ενώ από τη ΔΕΥΑΚ είχε καταπέσει η εγγυητική επιστολή του αναδόχου και η εταιρεία είχε προσφύγει στη Δικαιοσύνη.
Κι ακόμα συζητάμε
Το 2013 υπήρξε συμφωνία μεταξύ ΔΕΥΑΚ και Δήμου Δυτικής Μάνης για να αντιμετωπιστεί η διαχείριση των λυμάτων μέχρι τις Κιτριές.
Η προγραμματική σύμβαση προέβλεπε, μεταξύ άλλων, ότι ο Δήμος Δυτικής Μάνης θα προχωρούσε στη δημιουργία εσωτερικών δικτύων αποχέτευσης και στη σύνδεση των ακινήτων των παραλιακών οικισμών Αβίας και Δολών με το δίκτυο.
Το δε 2015 ο Δήμος Καλαμάτας είχε ανακοινώσει έργο για «Αποκατάσταση κακοτεχνιών στην αποχέτευση από Βέργα μέχρι Κιτριές». Στην ίδια ανακοίνωση του Δήμου είχε τονιστεί ότι κρίσιμο ζήτημα ήταν και η μη σύνδεση ακινήτων στη Βέργα και τη Μικρή Μαντίνεια, κάτι που επιβάρυνε την κατάσταση και προκαλούσε δυσοσμία.
Το 2020 το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΥΑΚ ενέκρινε το πρωτόκολλο προσωρινής και οριστικής παραλαβής του έργου «Κατασκευή και βελτίωση δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης ακαθάρτων Καλαμάτας Β΄ ΦΑΣΗ» με κωδικό «Κ.Α. 9602». Μόνο που η αποχέτευση δούλευε και εξακολουθεί να δουλεύει (όπως δουλεύει) μέχρι τη Μικρή Μαντίνεια.
Το 2023 Περιφέρεια, ΔΕΥΑΚ και εμπλεκόμενοι Δήμοι αποφασίζουν να γίνει από τη ΔΕΥΑΚ μελέτη για το τι χρειάζεται ώστε να λειτουργήσει το αποχετευτικό δίκτυο της Αβίας και εκτιμάται ότι το κόστος που θα απαιτηθεί θα αγγίξει τα 700.000 ευρώ, καθώς έχει καταστραφεί και αφαιρεθεί το σύνολο του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού. Η μελέτη αυτή πιθανότατα δε συντάχτηκε ποτέ.
Και φτάσαμε στο 2026, όπως προαναφέραμε, με Δήμους και ΔΕΥΑΚ να συζητούν την «αφύπνιση» του «κοιμώμενου» έργου…
Ένα έργο που, όπως όλα, δείχνουν σχεδιάστηκε με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για να λύσει ένα από τα βασικά προβλήματα υποδομών της παραλιακής ζώνης από τη Βέργα έως τις Κιτριές και το οποίο έμεινε τελικά χωρίς την προβλεπόμενη λειτουργία του.
Και εκτός από την ιστορία ενός αγωγού που κατασκευάστηκε αλλά δεν αξιοποιήθηκε, υπάρχει ένα βασικό ερώτημα: τι ακριβώς συνέβη με μια υποδομή που χρηματοδοτήθηκε με κοινοτικούς πόρους και ποιος είχε την ευθύνη που ποτέ δε λειτούργησε;
Στο βασικό αυτό ερώτημα προφανώς θέλει απάντηση η Ευρωπαία εισαγγελέας.
Της Βίκυς Βετουλάκη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια
Δεν βρέθηκαν σχόλια γι'αυτό το άρθρο.
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει το άρθρο χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα