Σαν σήμερα 18/2, Ποιον παράξενο τρόπο διάλεξε ο αδελφός του Βασιλιά, που καταδικάστηκε σε θάνατο, για να τον εκτελέσουν οι δήμιοί του

Ποιον παράξενοι τρόπο διάλεξε ο αδελφός του Βασιλιά, Τζορτζ, για να τον εκτελέσουν οι δήμιοί του; Η ιστορία που ακολουθεί και συνέβη μια μέρα σαν σήμερα, 18 Φεβρουαρίου του πολύ μακρινού 1478, έχει πολλές πτυχές…
Το γεγονός, βασικά, ήταν το εξής: Ο Τζορτζ, δούκας του Κλάρενς, εκτελείται στον Πύργο του Λονδίνου καταδικασμένος για προδοσία εναντίον του μεγαλύτερου αδελφού του, βασιλιά Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας. Μέχρι εδώ καλά… Τι πιο σύνηθες από μια εκτέλεση στον διαβόητο Πύργο του Λονδίνου, όπου ακόμα ακούγονται- λένε οι δεισιδαίμονες βρετανοί- πονεμένες κραυγές τις νύχτες με φεγγάρι… έχει διακριβωθεί ποιος ήταν ο οδηγόςΑλλά, αδερφός να στέλνει στον δήμιο τον αδελφό του, ε, αυτό μόνο στα χρόνια τα σκοτεινά του Μεσαίωνα δεν θα προκαλούσε έκπληξη. Όλα για την εξουσία και το χρήμα. Ποιος αδελφός και ποιος πατέρας;
Και συνεχίζουμε: ο «άπιστος, επιπόλαιος και ψεύδορκος» Τζορτζ του Κλάρενς Καταδικάστηκε από τον αδελφό του, Βασιλιά, για την ανάμειξη του σε συνεχείς συνωμοσίες.
Ο Τζορτζ σύρθηκε στον Πύργο του Λονδίνου και- σύμφωνα με τον μύθο- του δόθηκε η επιλογή να διαλέξει τον τρόπο εκτέλεσής του και εκείνος επέλεξε κάτι ασυνήθιστο: να τον πνίξουν, όχι σε νερό, αλλά μέσα σε ένα βαρέλι κρασί, στο αγαπημένο του Μάλμσι!
Στη διάρκεια του Πολέμου των Ρόδων, Ο Τζορτζ, δούκας του Κλάρενς, ήταν αναποφάσιστος: αρχικά υποστήριζε τον αδελφό του και τον οίκο των Υόρκ ακόμα όμως με τον καιρό άρχισε να εποφθαλμιά την ισχύ που είχε ο Εδουάρδος ως βασιλιάς και βρέθηκε αναμεμειγμένος σε συνωμοσία εύστοχο είχε να τον ανατρέψει. 

Εγκέφαλος της συνωμοσίας ήταν ο πεθερός του, κόμης του Ουόρικ. Μετά την αποτυχία του σχεδίου, ο Τζορτζ γύρισε στη βασιλική αυλή όπου του δόθηκε χάρη. Όμως λίγο καιρό μετά αναμείχθηκε σε μια ακόμα συνωμοσία· συνελήφθη για εσχάτη προδοσία το 1478 και με ψήφισμα κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε θάνατο. 

Η ιστορία της πρωτότυπης εκτέλεσης του δεν έχει επιβεβαιωθεί όμως έχει αντέξει στο χρόνο, πράγμα που έκανε τον Σαίξπηρ να την καταγράψει στον «Ριχάρδο τον Γ’» και να φθάσει μέχρι στις μέρες μας. Δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία που να συνηγορούν το ότι έλαβε χώρα αυτός ο αλλόκοτος θάνατος, όμως ένα πορτρέτο της κόρης του Τζορτζ, Μάργκαρετ Πόουλ δούκισσας του Σόλσμπερι, την απεικονίζει να φοράει ένα βραχιόλι με ένα φυλακτό σε σχήμα βαρελιού κρασιού, πράγμα που δίνει μια αληθοφάνεια στην όλη ιστορία.

Τη συνέχεια την ανέλαβε ο χρόνος: όταν έγινε η εκταφή της σορού του Κλάρενς ο σκελετός ήταν ακέραιος- όπως λένε- ενώ αν είχε εκτελεσθεί με τον συνήθη τρόπο το κρανίο του δεν θα ήταν στη θέση του. Ο τρόπος του αποκεφαλισμού ήταν η πιο γρήγορη και ανώδυνη μέθοδος εκτέλεσης την οποίαν επιφύλασσαν μόνο σε καταδικασμένους της ανώτερης κοινωνικής τάξης. Όπως όλα συνηγορούν, ο Τζορτζ δούκας του Κλάρενς πραγματικά πέθανε με ασυνήθιστο τρόπο.