Ελληνοποιήσεις προϊόντων, αδιάθετο ελαιόλαδο και απουσία ελέγχων: Τι καταγγέλλουν οι αγρότες της Μεσσήνης

Αδιάθετες ποσότητες ελαιόλαδου και πατάτας, ελληνοποιήσεις αγροτικών προϊόντων και απουσία ουσιαστικών ελέγχων στην αγορά καταγγέλλουν παραγωγοί της Μεσσήνης, οι οποίοι περιέγραψαν στο OPEN και την εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» με δραματικό τρόπο την κατάσταση που βιώνει σήμερα ο πρωτογενής τομέας.
Αρχικά, η συζήτηση επικεντρώθηκε στην τιμή του ελαιολάδου. Όπως αναφέρθηκε, για τον καταναλωτή το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο παραμένει σε υψηλά επίπεδα, περίπου στα 9,5 ευρώ το λίτρο. Ωστόσο, οι παραγωγοί τόνισαν ότι η εικόνα στο χωράφι είναι εντελώς διαφορετική. Σύμφωνα με τον Κώστα Δουρούμη, μεγάλο μέρος της παραγωγής παραμένει αδιάθετο, καθώς οι δεξαμενές δεν έχουν αδειάσει. Όπως είπε, περίπου το 40% του ελαιολάδου έχει φύγει, ενώ το υπόλοιπο 60% παραμένει μέσα, χωρίς να υπάρχει ουσιαστική ζήτηση.
Ο ίδιος κατήγγειλε ότι στην αγορά κυκλοφορεί εισαγόμενο λάδι, το οποίο αναμειγνύεται και πωλείται ως ελληνικό. Όπως εξήγησε, το τυνησιακό ελαιόλαδο φτάνει σε χαμηλότερες τιμές και στη συνέχεια, σύμφωνα με τις καταγγελίες του, βαφτίζεται ελληνικό. «Φέρ’ το το τυνησιακό, αλλά πούλα το για τυνησιακό», ανέφερε χαρακτηριστικά, ζητώντας ελέγχους και στήριξη των παραγωγών.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι παραγωγοί πουλούν το λάδι με το κιλό, ενώ στο ράφι πωλείται με το λίτρο, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη σύγκριση των τιμών. Όπως είπε, το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο μπορεί να φεύγει από τον παραγωγό ακόμη και στα 3,70 ευρώ, ενώ λάδια με περισσότερους βαθμούς αγοράζονται φθηνότερα και, όπως κατήγγειλε, αναμειγνύονται με έξτρα παρθένο, ώστε να πωληθούν ως τέτοια.
Η κατάσταση, όπως περιγράφηκε, έχει οδηγήσει τους παραγωγούς σε απόγνωση. Ο κ. Δουρούμης τόνισε ότι το λάδι παραμένει στις αποθήκες από τα Χριστούγεννα, ενώ σε λίγους μήνες ξεκινά νέα παραγωγή. «Τι θα γίνουν αυτά τα παιδιά; Να σηκωθούν να φύγουν από τη γη μας;» διερωτήθηκε, υπογραμμίζοντας ότι οι οικογένειες των παραγωγών ζουν και εργάζονται σε αυτή τη γη εδώ και γενιές.
Το πρόβλημα της πατάτας
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο πρόβλημα της πατάτας. Όπως ειπώθηκε, οι παραγωγοί δέχονται αυστηρούς ελέγχους ακόμη και για το νερό με το οποίο ποτίζουν τις καλλιέργειές τους. Την ίδια ώρα, όμως, κατήγγειλε ότι εισαγόμενες πατάτες από την Αίγυπτο φτάνουν στη χώρα και στη συνέχεια βαφτίζονται ελληνικές, χωρίς να γίνονται οι απαραίτητοι έλεγχοι.
Σύμφωνα με τον ίδιο, χρησιμοποιούνται ελληνικοί κωδικοί παραγωγών, ενώ οι πατάτες περνούν στην αγορά ως ελληνικές. Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την τιμή παραγωγού, λέγοντας ότι ο ίδιος πουλά την πατάτα στα 40 λεπτά το κιλό, τιμή που θεωρείται καλή, ενώ ο καταναλωτής τη βρίσκει στο ράφι ακόμη και στο 1,50 ή 1,60 ευρώ. «Πώς γίνεται αυτό;» αναρωτήθηκε, θέτοντας ζήτημα ελέγχου στην αλυσίδα από το χωράφι έως το ράφι.
Οι παραγωγοί υποστήριξαν ότι παρόμοια φαινόμενα εμφανίζονται και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως στη Νάξο, όπου οι τοπικές πατάτες μένουν αδιάθετες, ενώ στην αγορά κυκλοφορούν προϊόντα που παρουσιάζονται ως ελληνικά. Όπως ειπώθηκε, το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στο ελαιόλαδο και την πατάτα, αλλά αφορά συνολικά τον πρωτογενή τομέα.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στους ελέγχους που, σύμφωνα με τις καταγγελίες, δεν πραγματοποιούνται με τον τρόπο που θα έπρεπε.
Οι παραγωγοί υποστήριξαν ότι οι υπηρεσίες γνωρίζουν το πρόβλημα, αλλά δεν παρεμβαίνουν ουσιαστικά. Ο Νίκος Δουρούμης ανέφερε ότι οι παραγωγοί έχουν απευθυνθεί σε υπουργεία και πολιτικούς εκπροσώπους, έχουν καταθέσει συγκεκριμένες καταγγελίες, αλλά δεν έχουν δει αποτέλεσμα. Αντίθετα, όπως είπε, όσοι μιλούν δημόσια συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με πιέσεις, δικαστικές υποθέσεις και απειλές.
Στη συζήτηση τέθηκε και το θέμα των καρτέλ στην αγορά. Οι παραγωγοί υποστήριξαν ότι υπάρχουν μεγάλες οικονομικές δυνάμεις που καθορίζουν τις τιμές και πιέζουν τους παραγωγούς, ενώ την ίδια στιγμή ο καταναλωτής πληρώνει ακριβά. Όπως επισημάνθηκε, το πρόβλημα εντείνεται από τις τριγωνικές συναλλαγές, τις ελληνοποιήσεις και την έλλειψη ουσιαστικής εποπτείας.
Τιμές καυσίμων
Ο Γ. Λεχουρίτης, από την πλευρά του, αναφέρθηκε γενικότερα στην ακρίβεια και στους ελέγχους της αγοράς, φέρνοντας ως παράδειγμα και τις τιμές των καυσίμων. Έθεσε το ερώτημα γιατί οι τιμές στα καύσιμα ανεβαίνουν άμεσα όταν αυξάνονται οι διεθνείς τιμές, ενώ όταν πέφτουν, η μείωση αργεί να φανεί στον καταναλωτή. Παράλληλα, ζήτησε εντατικούς ελέγχους, όχι μόνο στα τρόφιμα, αλλά και στις εισαγωγές καυσίμων και στις πρακτικές των μεγάλων εταιρειών.
Εκπρόσωποι κομμάτων που συμμετείχαν στη συζήτηση αναγνώρισαν ότι οι ελληνοποιήσεις αποτελούν σοβαρό πρόβλημα για τον αγροτικό κόσμο. Τονίστηκε ότι οι παράνομες εισαγωγές και η πώληση εισαγόμενων προϊόντων ως ελληνικών δημιουργούν αθέμιτο ανταγωνισμό σε βάρος των Ελλήνων παραγωγών. Παράλληλα, έγινε αναφορά στη συμφωνία Μερκοσουρ, η οποία, όπως ειπώθηκε, μπορεί να επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ευρωπαϊκή και ελληνική παραγωγή, καθώς θα επιτρέψει την εισαγωγή προϊόντων με χαμηλότερο κόστος παραγωγής και διαφορετικά πρότυπα.
Επιπτώσεις του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ
Στη συζήτηση αναφέρθηκε επίσης το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και το πρόστιμο των 415 εκατομμυρίων ευρώ, με την εκτίμηση ότι ο αγροτικός και κτηνοτροφικός κόσμος έχει μπει σε νέα περίοδο ανασφάλειας σχετικά με τις επιδοτήσεις που δικαιούται. Όπως ειπώθηκε, αν δεν υπάρξει άμεση και ουσιαστική στήριξη του πρωτογενούς τομέα, η ελληνική περιφέρεια θα αντιμετωπίσει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα στο μέλλον.
Νέοι και γη
Ιδιαίτερα έντονη ήταν και η τοποθέτηση της νεαρής Σταυρούλας, η οποία μίλησε εκ μέρους της γενιάς της. Όπως είπε, οι νέοι δεν έχουν κανένα κίνητρο να μείνουν στη χώρα και να ασχοληθούν με τη γη. Περιέγραψε την εικόνα μιας οικογένειας αγροτών που παλεύει διαρκώς, χωρίς να βλέπει ουσιαστικό αποτέλεσμα. Από μικρή, όπως ανέφερε, έβλεπε τον πατέρα της να δουλεύει σκληρά και παρ’ όλα αυτά να αγωνίζεται για να πληρώσει φόρους και υποχρεώσεις.
Η ίδια τόνισε ότι ο πρωτογενής τομέας δεν κινδυνεύει απλώς να πεθάνει, αλλά, όπως είπε χαρακτηριστικά, «πέθανε». Υπογράμμισε ότι οι μεγαλύτερες γενιές εξακολουθούν να παλεύουν, αλλά οι νέοι δεν βλέπουν προοπτική και δεν πρόκειται να συνεχίσουν χωρίς στήριξη, χωρίς κίνητρα και χωρίς αξιοπρεπές εισόδημα.
Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με την εικόνα των παραγωγών να παραμένουν σε απόγνωση, ζητώντας ουσιαστικούς ελέγχους, προστασία της ελληνικής παραγωγής, πάταξη των ελληνοποιήσεων και πραγματική στήριξη από το κράτος. Το βασικό μήνυμα που αναδείχθηκε ήταν ότι ο αγροτικός κόσμος δεν ζητά προνόμια, αλλά δικαιοσύνη, διαφάνεια και τη δυνατότητα να ζήσει από τη δουλειά του.