Πιο πολύ ζέστη, πιο λίγο νερό, πιο μεγάλη πίεση στην ελιά - Στρατηγικό σχέδιο για την κλιματική αλλαγή

Η θερμοκρασία αυξάνεται, οι βροχές μειώνονται, η εξάτμιση της υγρασίας επιταχύνεται, η ανθοφορία της ελιάς επισπεύδεται, η παραγωγή μειώνεται. Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στον μεσσηνιακό ελαιώνα έχουν ήδη αρχίσει να είναι σοβαρές και για να μην γίνουν σοβαρότερες χρειάζεται στρατηγικός σχεδιασμός για την διαχείριση της αύξησης της θερμοκρασίας και για να αξιοποιείται το νερό της βροχής.
Αυτά είναι συμπεράσματα της σχετικής μελέτης που παρουσιάστηκε την Τρίτη το βράδυ στο Επιμελητήριο Μεσσηνίας. «Μελέτη των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στις παραγωγικές περιοχές ελαιοκαλλιέργειας της Μεσσηνίας» ο τίτλος της και εκπονήθηκε από το το Τμήμα Μετεωρολογίας και Κλιματολογίας του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Την χρηματοδότησε το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου, σε συνεργασία με το Επιμελητήριο Μεσσηνίας και τον Αγροτικό Συνεταιρισμό “Ένωση Μεσσηνίας”.
Η δρ. Χριστίνα Αναγνωστοπούλου, καθηγήτρια Κλιματολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, παρουσίασε πτυχές και συμπεράσματά της Μελέτης. Όπως σημείωσε, οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στην περιοχή μας είναι η αύξηση της θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς κελσίου, σύμφωνα με το μέτριο σενάριο (το κακό σενάριο είναι αύξηση κατά τρεις ή τέσσερις βαθμούς), η μείωση της βροχής τον χειμώνα, την άνοιξη και το καλοκαίρι και η αύξηση της εξατμισοδιαπνοής των φυτών. Αναφερόμενη ειδικότερα στην αύξηση της θερμοκρασίας η κ. Αναγνωστοπούλου είπε ότι το πιο σοβαρό πρόβλημα είναι ότι αυξάνονται οι χαμηλές θερμοκρασίες, με αποτέλεσμα να μην προλαβαίνει να δροσίσει, κάτι που προκαλεί δυσφορία στα δέντρα και τα φυτά, αλλά και τον άνθρωπο. Το χειμώνα δε, συνέχισε, η αύξηση της θερμοκρασίας προκαλεί τη διακοπή του λήθαργου της ελιάς, οπότε ξεκινά νωρίτερα η ανθοφορία, που μάλιστα είναι μειωμένη και κατά συνέπεια είναι μειωμένη και η παραγωγή. Επίσης, λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας, το νερό της βροχής εξατμίζεται γρηγορότερα ή χάνεται ότι οι βροχές είναι ραγδαίες, λόγω της κλιματικής αλλαγής. Η υλοποίηση έργων για τη συγκράτηση και αξιοποίηση του νερού της βροχής για το πότισμα της ελιάς είναι κρίσιμο ζήτημα, τόνισε, πόσο μάλλον όσο οι ανάγκες για νερό αυξάνονται λόγω της τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής.



Ακόμη η κ. Αναγνωστοπούλου σημείωσε ότι το φθινόπωρο το νερό που πέφτει είναι περισσότερο, σε σχέση με τα παλιότερα χρόνια, πρόσθεσε όμως ότι πέφτει ραγδαία και προκαλεί καταστροφές στην παραγωγή.
Πάντως, η καθηγήτρια ανέφερε ότι το πρόβλημα δεν είναι η κλιματική αλλαγή, γιατί μπορεί να γίνει διαχείριση των προβλημάτων που προκαλεί, μέσα όμως από έναν καλό στρατηγικό σχεδιασμό, που δεν υπάρχει.
Για τη μελέτη μίλησε και ο δρ. Ηλίας Κάλφας, γεωπόνος, επικεφαλής του Innovation hub - American Farm School.
Την παρουσίαση της μελέτης παρακολούθησε πλήθος κόσμου, κυρίως από τον ελαιοκομικό τομέα αλλά και εκπρόσωποι φορέων καθώς και πρόσωπα της αυτοδιοίκησης.   Στ.Μ.