Σαν σήμερα 4/11, Η ανυπακοή του Ρόμελ στον Χίτλερ και η οπισθοχώρηση των στρατευμάτων του άνοιξαν τον δρόμο για το τέλος των Ναζί

Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, 4 Νοεμβρίου του 1942, όταν ο στρατάρχης Έρβιν Ρόμελ αγνόησε την εντολή του Φίρερ. Ο Χίτλερ είχε τηλεγραφήσει: «Νίκη ή Θάνατος». Ο Ρόμελ έσκισε το τηλεγράφημα και διέταξε: «υποχώρηση»! Μετά τη Δεύτερη Μάχη του Ελ Αλαμέιν κι έπειτα από μεγάλες απώλειες ανθρώπινου δυναμικού και σοβαρές ελλείψεις καυσίμων, αρμάτων μάχης και πυρομαχικών, ο Ρόμελ αναγνώρισε ότι η διατήρηση της γραμμής ήταν αδύνατη. Οι Βρετανοί και οι σύμμαχοί τους είχαν νικήσει.
Ο Αδόλφος Χίτλερ έστειλε τηλεγράφημα απαιτώντας από τα γερμανικά στρατεύματα να κρατήσουν τη θέση τους χωρίς να παραχωρήσουν «ούτε μέτρο» ακολουθώντας «κανέναν άλλο δρόμο από αυτόν προς τη νίκη ή τον θάνατο»…Στις 2 Νοεμβρίου, ο Ρόμελ είχε στείλει σήμα στον Χίτλερ: «Οι άνδρες είναι εξαντλημένοι έπειτα από δέκα ημέρες μάχης και δεν είναι πλέον σε θέση να προσφέρουν αποτελεσματική αντίσταση... Σε συνδυασμό με τη μεγάλη μας έλλειψη οχημάτων, μια ομαλή αποχώρηση των μη μηχανοκίνητων δυνάμεων δείχνει αδύνατη... Υπό αυτές τις συνθήκες, πρέπει να αναλογιστούμε, τουλάχιστον, τη διάσωση του στρατεύματος».
Στις 3 Νοεμβρίου ο Ρόμελ έλαβε απάντηση: «…Ο γερμανικός λαός και εγώ παρακολουθούμε τον ηρωικό αγώνα στην Αίγυπτο… Στην κατάσταση που βρίσκεστε, δεν υπάρχει άλλη σκέψη από το να σταθείτε ακλόνητοι, να μην παραχωρήσετε ούτε ένα μέτρο εδάφους και να ρίξετε κάθε πυροβόλο και κάθε άνδρα στη μάχη. Ο εχθρός σας, παρά την ανωτερότητά του, πρέπει επίσης να βρίσκεται στα όριά του. Δεν θα είναι η πρώτη φορά στην Ιστορία που μια ισχυρή θέληση θριάμβευσε επί των μεγαλύτερων ταγμάτων…».
Αργά το πρωί της 4ης Νοεμβρίου, ο Ρόμελ συνειδητοποίησε ότι η κατάστασή του ήταν απελπιστική· φοβούμενος την πλήρη εξόντωση της στρατιάς του, ο Ρόμελ επέλεξε να μην υπακούσει στον Χίτλερ και διέταξε στρατηγική υποχώρηση, αποσυρόμενος εκατοντάδες μίλια προς την Τυνησία, ενώ παράλληλα μάχονταν απέναντι των Βρετανών. Η υποχώρηση των Γερμανών κράτησε πέντε μήνες! Η νίκη εκείνη των Συμμάχων στη Βόρεια Αφρική άνοιξε την πόρτα για την εισβολή στην Ιταλία και, τελικά, τον δρόμο για την Απόβαση στη Νορμανδία.