Σύμφωνα με ντόπιους παραγωγούς: Σε χαμηλά επίπεδα και φέτος η πατάτα

Στα ίδια με πέρυσι χαμηλά επίπεδα είναι η φετινή καλλιέργεια της πρώιμης πατάτας στη Μεσσήνη και στον Μπουρνιά της Καλαμάτας. Το τεράστιο κόστος παραγωγής και οι χαμηλές τιμές των προηγούμενων χρόνων, έχουν οδηγήσει την παραδοσιακή και άλλοτε δυναμική καλλιέργεια της περιοχής μας στη μείωση και την υποβάθμιση.
Φέτος υπάρχει μια ελπίδα να βελτιωθούν τα πράγματα, να διατηρηθούν οι καλές τιμές της εναρκτήριας περιόδου, γιατί έχουν φυτευτεί αρκετές ποσότητες πρώιμα, με αποτέλεσμα να βγουν νωρίς, πριν το Πάσχα πατάτες και να μην πέσουν στην αγορά μαζί με κείνες από άλλες περιοχές της Πελοποννήσου.
Την κατάσταση αυτή σημείωσαν στην “Ε” ο παραγωγός Γιώργος Δούβας, από τον Μπουρνιά της Καλαμάτας, από τους παλιούς παραγωγούς της περιοχής και ο Γιάννης Σουρίλας, μέλος του Δ.Σ. του Αγροτικού Συλλόγου Μεσσήνης, νέος αγρότης, που συνεχίζει την παράδοση της οικογένειάς του.
Αναλυτικά, ο Γιώργος Δούβας μας ενημέρωσε ότι “είναι στα ίδια περσινά χαμηλά επίπεδα η καλλιέργεια, τα ίδια στρέμματα φυτεύτηκαν στην περιοχή”.
Εκτίμησε πως “αν ο καιρός πάει κανονικά και δεν έχουμε απρόοπτα, οι πρώτες πατάτες θα βγουν στις 15 Μαρτίου” και πρόσθεσε: “Είναι πολύ πρώιμη η χρονιά, αρκετές πατάτες έχουν φυτευτεί πρώιμα. Το καλό είναι ότι δεν θα βγουν όλες οι πατάτες μαζί και οι πρώτες θα βγουν πιο νωρίς, ενώ θα έχουμε αρκετές πατάτες πριν το Πάσχα”.
Πάντως, όπως παρατήρησε ότι “η παραγωγή δεν είναι χωρίς προβλήματα” κι εξήγησε: “Πέρασε χαλάζι και τα φυτά στρεσαρίστηκαν. Δεν έκανε ανακοίνωση, αναγγελία ζημιάς ο Δήμος Καλαμάτας και ο ΕΛΓΑ μας απάντησε πως δεν μπορούμε να κάνουμε δηλώσεις. Ο καιρός δεν είναι ο καταλληλότερος για την πατάτα. Μπορεί να έχει καλές θερμοκρασίες, αλλά δεν έχει ήλιο”
Οσον αφορά τις τιμές που θα διαμορφωθούν, δήλωσε ότι “κανείς δεν ξέρει, δεν μπορείς να κάνεις προβλέψεις. Για το αν θα είναι καλή ή κακή χρονιά, θα το πούμε στο τέλος, με την ολοκλήρωση της διάθεσης της παραγωγής”.
Ο κ. Δούβας επικεντρώθηκε στο υψηλό κόστος παραγωγής που αυξήθηκε κιόλας, σημειώνοντας: “Εκείνο που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα, είναι ότι το ήδη υψηλό κόστος παραγωγής έχει ανέβει. Τα λιπάσματα αυξήθηκαν 10% και τα μεροκάματα 10 ευρώ. Σε αυτόν τον τομέα είναι πολλά τα χρήματα που ξοδεύει ο παραγωγός και λιγότερο είναι τα καύσιμα και το ρεύμα. Κάποια βράδια χρειάστηκε να βάλουμε αντιπαγετική προστασία, όπως την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Οι παραγωγοί εξακολουθούν να είναι προβληματισμένοι και ανήσυχοι, γιατί είναι μεγάλο το κόστος παραγωγής και χαμηλή η τιμή. Γενικά τα κηπευτικά έχουν μεγάλο κόστος, δεν είναι όπως τα σιτηρά και το καλαμπόκι. Δεν συγκρινόμαστε με συναδέλφους μας αγρότες από άλλες περιοχές της πατρίδας μας, που ασχολούνται με αυτά τα προϊόντα. Στην πρώιμη πατάτα, στην περιοχή μας, το κόστος είναι 1.500 ευρώ το στρέμματα. Οπότε πρέπει να εξασφαλίσεις ικανοποιητική τιμή για να σου μείνει κάτι και να είναι καλή η χρονιά, για να συνεχίσεις να καλλιεργείς”.
Ο Γιάννης Σουρίλας επιβεβαίωσε ότι “φυτεύτηκαν και φέτος αρκετά στρέμματα, αλλά υπάρχει μείωση στην καλλιέργεια, όπως έγινε πέρυσι κατά 15% με 20%. Πραγματικά φυτεύτηκαν νωρίς πατάτες και θα υπάρχουν φρέσκες, πρώιμες πριν το Πάσχα”.
Παρατήρησε ότι “τα καιρικά φαινόμενα έχουν επηρεάσει, κυρίως οι βροχές και το γεγονός ότι δεν έχει ήλιο και βοριάδες για να στεγνώσουν τα κτήματα. Πέρασε και χαλάζι, αλλά δεν προκάλεσε ιδιαίτερες ζημιές”.
Ο Γ. Σουρίλας εξήγησε ότι “υπάρχει μείωση της καλλιέργειας της πρώιμης πατάτας τα τελευταία χρόνια, γιατί είναι μεγάλο, τεράστιο το κόστος παραγωγής, στα 40 με 43 ευρώ το κιλό. Είναι το ρεύμα που είναι πανάκριβο και η μείωση που εξαγγέλθηκε, είναι ψίχουλα, είναι και τα λιπάσματα που αυξήθηκαν. Με όλα αυτά ο κόσμος που συνεχίζει να καλλιεργεί πρώιμη πατάτα, πάει για ένα μεροκάματο”.
Πρόσθεσε πως “είναι οι ελληνοποιήσεις και οι αθρόες εισαγωγές κυρίως Αιγυπτιακής πατάτας, την περίοδο που εμείς ξεκινάμε να βγάζουμε τις δικές μας πρώιμες. Είναι πιο φθηνές και το κάνουν για να μας πιέσουν και να ρίξουν τις τιμές. Δεν μας ρωτάνε για την τιμή, απλά μας την ανακοινώνουν. Και όταν οι πατάτες πωλούνται με 30 και 40 λεπτά μπαίνεις μέσα”.
Καταλήγοντας, επισήμανε ότι “γι’ αυτό και μειώνεται σταθερά η καλλιέργεια της πρώιμης πατάτας στην περιοχή μας, ενώ παλιά έφερνε χρήματα και ζούσαν οικογένειες. Μόνο από τις πατάτες ένας παραγωγός, πλέον, δεν μπορεί να ζήσει. Γι’ αυτό σκέφτομαι να βρω και μια άλλη καλλιέργεια για να μπορούμε να ζήσουμε”.    Ρεπορτάζ Γιάννης Σινάπης