Η Θεώνη Κουφονικολάκου στο βίντεο επισημαίνει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται τα οικονομικά δεδομένα από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε σχέση με την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Σημειώνει ότι επί ΣΥΡΙΖΑ, ένας ρυθμός ανάπτυξης 2% και ένα υπερπλεόνασμα 4% χαρακτηρίζονταν ως «υπερφορολόγηση της μέσης τάξης». Αντιθέτως, σήμερα, τα αντίστοιχα μεγέθη (2% ρυθμός ανάπτυξης και 5% υπερπλεόνασμα) παρουσιάζονται από τη Νέα Δημοκρατία ως «θρίαμβος». Αναρωτιέται πώς εξηγείται αυτή η διαφορά στην ερμηνεία των ιδίων (ή και χειρότερων ως προς το πλεόνασμα) αριθμών. Η επιχειρηματολογία της Κουφονικολάκου βασίζεται στην ανάδειξη της επικοινωνιακής διαχείρισης (προπαγάνδας) και της «δημιουργικής» ερμηνείας των αριθμών.
1. Η Αντίφαση των Πλεονασμάτων: Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ επετύγχανε υψηλά πλεονεκτήματα υπό τη μεγάλη της μνημονιακής τρόικας, η τότε αντιπολίτευση (ΝΔ) υποστήριζε ότι αυτά «στραγγάλιζαν» την οικονομία και προέρχονταν από την εξαντλητική φορολόγηση. Σήμερα και μάλιστα χωρίς τη μεγάλη της μνημονιακής τρόικας, η ύπαρξη υψηλών πλεονασμάτων (που συχνά τροφοδοτούνται από τους αυξημένους έμμεσους φόρους λόγω πληθωρισμού, π.χ. ΦΠΑ) παρουσιάζεται ως δείγμα δημοσιονομικής υπευθυνότητας και επιτυχίας, χωρίς να γίνεται λόγος. για το κόστος που επωμίζεται ο πολίτης.
2. Ρυθμός Ανάπτυξης vs Πραγματικό Εισόδημα: Ένας ρυθμός ανάπτυξης 2% μπορεί να θεωρηθεί «στασιμότητα» ή «αποτυχία» αν οι προσδοκίες που έχουν καλλιεργηθεί είναι πολύ υψηλότερες. Η Κουφονικολάκου υπογραμμίζει ότι η ΝΔ είχε υποσχεθεί εκρηκτική ανάπτυξη και επενδύσεις, οπότε το 2% δεν συντάσσεται με το αφήγημα του «οικονομικού θαύματος» που προβάλλεται.
3. Η Έννοια της «Υπερφορολόγησης»: Η κριτική της εστιάζει στο ότι η μέση τάξη εξακολουθεί να πιέζεται, όχι πλέον μόνο από την άμεση φορολογία, αλλά από την ακρίβεια και τους έμμεσους φόρους. Το γεγονός ότι τα ίδια ποσοστά ερμηνεύονται με διαμετρικά αντίθετα τρόπο υποδηλώνει ότι η αξιολόγηση της οικονομίας γίνεται συχνά με κομματικά, και όχι αμιγώς οικονομικά κριτήρια.
4. Επικοινωνιακή Κυριαρχία: Η παρέμβαση της αναδεικνύει τη δύναμη των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης να επιβάλλει ένα συγκεκριμένο αφήγημα. Αν τα ίδια νούμερα βαφτίζονται ποτέ «καταστροφή» και ποτέ «θρίαμβος», τότε το πρόβλημα δεν είναι τα νούμερα, αλλά η αξιοπιστία της πολιτικής κριτικής.
Συνοψίζοντας, η Θεώνη Κουφονικολάκου χρησιμοποιεί τη σύγκριση των δύο περιόδων για να αναδείξει ότι η κυβέρνηση κρίνεται με "δύο μέτρα και δύο σταθμά", και ότι η πραγματικότητα της οικονομικής πίεσης των πολιτών αποκρύπτεται συχνά πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα.ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ:
(Κ.Μητσοτάκης)
(Θεώνη Κουφονικολάκου)
2. Ρυθμός Ανάπτυξης vs Πραγματικό Εισόδημα: Ένας ρυθμός ανάπτυξης 2% μπορεί να θεωρηθεί «στασιμότητα» ή «αποτυχία» αν οι προσδοκίες που έχουν καλλιεργηθεί είναι πολύ υψηλότερες. Η Κουφονικολάκου υπογραμμίζει ότι η ΝΔ είχε υποσχεθεί εκρηκτική ανάπτυξη και επενδύσεις, οπότε το 2% δεν συντάσσεται με το αφήγημα του «οικονομικού θαύματος» που προβάλλεται.
3. Η Έννοια της «Υπερφορολόγησης»: Η κριτική της εστιάζει στο ότι η μέση τάξη εξακολουθεί να πιέζεται, όχι πλέον μόνο από την άμεση φορολογία, αλλά από την ακρίβεια και τους έμμεσους φόρους. Το γεγονός ότι τα ίδια ποσοστά ερμηνεύονται με διαμετρικά αντίθετα τρόπο υποδηλώνει ότι η αξιολόγηση της οικονομίας γίνεται συχνά με κομματικά, και όχι αμιγώς οικονομικά κριτήρια.
4. Επικοινωνιακή Κυριαρχία: Η παρέμβαση της αναδεικνύει τη δύναμη των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης να επιβάλλει ένα συγκεκριμένο αφήγημα. Αν τα ίδια νούμερα βαφτίζονται ποτέ «καταστροφή» και ποτέ «θρίαμβος», τότε το πρόβλημα δεν είναι τα νούμερα, αλλά η αξιοπιστία της πολιτικής κριτικής.
Συνοψίζοντας, η Θεώνη Κουφονικολάκου χρησιμοποιεί τη σύγκριση των δύο περιόδων για να αναδείξει ότι η κυβέρνηση κρίνεται με "δύο μέτρα και δύο σταθμά", και ότι η πραγματικότητα της οικονομικής πίεσης των πολιτών αποκρύπτεται συχνά πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια
Δεν βρέθηκαν σχόλια γι'αυτό το άρθρο.
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει το άρθρο χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα