Ως εδώ το «πάμε και όπου βγει» σημειώνουν χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι μετά από συναντήσεις με την πλειονότητα των διευθύνσεων των σχολείων η εικόνα που αποκόμισαν είναι απογοητευτική και ιδιαίτερα ανησυχητική.
Συγκεκριμένα από την Ένωση τονίζεται:
«Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Τριφυλίας, στο πλαίσιο των δράσεών του για την υπεράσπιση του δικαιώματος των παιδιών μας σε μια σύγχρονη, ασφαλή και ποιοτική δημόσια εκπαίδευση, πραγματοποίησε το προηγούμενο διάστημα συναντήσεις με τη συντριπτική πλειονότητα των διευθύνσεων των σχολικών μονάδων της περιοχής.
Στόχος των συναντήσεων αυτών ήταν η καταγραφή, η αποτύπωση και η ανάδειξη των σοβαρών και χρόνιων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν σχεδόν όλες οι εκπαιδευτικές δομές του Δήμου Τριφυλίας.
Στόχος των συναντήσεων αυτών ήταν η καταγραφή, η αποτύπωση και η ανάδειξη των σοβαρών και χρόνιων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν σχεδόν όλες οι εκπαιδευτικές δομές του Δήμου Τριφυλίας.
Οι συναντήσεις αφορούσαν το σύνολο της εκπαιδευτικής βαθμίδας: παιδικούς σταθμούς, νηπιαγωγεία, δημοτικά σχολεία, γυμνάσια και λύκεια.
Η εικόνα που αποκομίσαμε είναι, δυστυχώς, απογοητευτική και ιδιαίτερα
ανησυχητική. Τα προβλήματα που καταγράφηκαν είναι σε μεγάλο βαθμό κοινά και επαναλαμβανόμενα και αφορούν:
Σοβαρά κτιριακά ζητήματα, όπως ημιτελείς ή κακοτεχνικές εργασίες, ακατάλληλοι και επικίνδυνοι χώροι, έλλειψη στοιχειώδους συντήρησης.
Υποστελέχωση εκπαιδευτικού προσωπικού, με σημαντικά κενά που παραμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Ελλιπή καθαριότητα και απουσία μόνιμων λύσεων.
Έλλειψη υλικοτεχνικού εξοπλισμού, που υποβαθμίζει την εκπαιδευτική διαδικασία.
Κλείσιμο και συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, που επιβαρύνουν περαιτέρω μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.
Οι συνθήκες αυτές αναγκάζουν τους εκπαιδευτικούς να δίνουν καθημερινά έναν άνισο αγώνα για να ανταποκριθούν στο παιδαγωγικό τους έργο, ενώ οι μαθητές φοιτούν σε σχολεία που σε αρκετές περιπτώσεις δεν πληρούν ούτε βασικούς όρους ασφάλειας, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη και τη σωματική τους ακεραιότητα.
Ενδεικτικά αναφέρουμε:
Σε σχολική μονάδα της περιοχής έχει αποκλειστεί η χρήση της κεντρικής εισόδου, με αποτέλεσμα μαθητές και εκπαιδευτικοί να εισέρχονται στο κτίριο μέσω μεταλλικής εξωτερικής σκάλας, ενώ η ίδια μονάδα, χρήζει άμεσης ηλεκτρολογικής συντήρησης σε κάποιες από τις αίθουσες.
Σε όμορη σχολική μονάδα, οι τουαλέτες είναι ακατάλληλες, ενώ από εργασίες που είχαν δρομολογηθεί και έχουν σταματήσει έχουν τοποθετηθεί και οικοδομικά υλικά (στοίβες μαρμάρων) σε εξωτερικό, μη ελεγχόμενο χώρο του προαυλίου, δημιουργώντας σοβαρούς κινδύνους τραυματισμού των μαθητών, αλλά και φθοράς ή κλοπής των υλικών.
Παράλληλα, τα κενά εκπαιδευτικών σε πολλά σχολεία παραμένουν ακάλυπτα, με αποτέλεσμα είτε να μην ολοκληρώνεται η διδακτική ύλη είτε, σε ορισμένες περιπτώσεις, να μην πραγματοποιούνται καθόλου μαθήματα. Ακόμη και εκεί όπου υπάρχουν εκπαιδευτικοί, η απουσία βασικού εξοπλισμού (εργαστηριακού, τεχνολογικού, εποπτικού υλικού) υποβαθμίζει σημαντικά την ποιότητα της διδασκαλίας.
Ιδιαίτερα οξύ και διαχρονικό πρόβλημα αποτελεί η καθαριότητα των σχολικών μονάδων. Η αδυναμία της δημοτικής αρχής να προχωρήσει σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού έχει οδηγήσει σε αποσπασματικές και πρόχειρες λύσεις, όπως μετακινήσεις του υπάρχοντος προσωπικού καθαριότητας του δήμου, πρακτική που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά ως ανεπαρκές ημίμετρο.
Την ίδια στιγμή, η κατάργηση των σχολικών επιτροπών έχει δημιουργήσει επιπλέον σοβαρές δυσλειτουργίες. Η κάλυψη ακόμη και των πιο στοιχειωδών αναγκών των σχολείων καθυστερεί ή καθίσταται αδύνατη, καθώς σε πολλές περιπτώσεις απαιτούνται χρονοβόρες διαγωνιστικές διαδικασίες, ενώ αλλού οι διευθύνσεις δυσκολεύονται να καλύψουν καθημερινά λειτουργικά έξοδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι λύσεις που αναγκάζονται να υιοθετήσουν κινούνται στα όρια της νομιμότητας, όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη.
Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, προστίθενται και νέα, εξίσου σοβαρά ζητήματα:
Σε σχολικές μονάδες έχουν εξαντληθεί τα αποθέματα πετρελαίου θέρμανσης.
Σε παιδικό σταθμό διακόπηκε η παροχή γευμάτων, με αποτέλεσμα οι γονείς να αναγκάζονται να καλύπτουν οι ίδιοι μια υποχρέωση που θα έπρεπε να εξασφαλίζεται από την Πολιτεία.
Όλο και πιο ξεκάθαρα γίνεται αντιληπτό ότι κράτος, κυβέρνηση και τοπική αυτοδιοίκηση αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση ως κόστος και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα. Παρά τις διαρκείς αλληλομεταθέσεις ευθυνών και τη χρόνια υποχρηματοδότηση, τα σχολεία καλούνται να λειτουργήσουν με τη λογική του «αυτόματου πιλότου», με πλήρη απαξίωση των πραγματικών αναγκών μαθητών και εκπαιδευτικών.
Για την ουσιαστική και άμεση αντιμετώπιση όλων των παραπάνω προβλημάτων, η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Τριφυλίας έχει ζητήσει τη σύγκληση έκτακτου Δημοτικού Συμβουλίου, με μοναδικό θέμα την κατάσταση των σχολικών μονάδων και την άμεση δρομολόγηση συγκεκριμένων λύσεων, με χρονοδιάγραμμα και σαφείς δεσμεύσεις.
Στο Δημοτικό αυτό Συμβούλιο κρίνεται απολύτως αναγκαία η παρουσία όλων: γονέων, συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, εκπαιδευτικών και φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Η παιδεία των παιδιών μας δεν είναι κόστος και δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Απαιτούμε ασφαλή, σύγχρονα και πλήρως στελεχωμένα σχολεία – τώρα.
Ως εδώ το «Πάμε και όπου βγει»».
Η εικόνα που αποκομίσαμε είναι, δυστυχώς, απογοητευτική και ιδιαίτερα
ανησυχητική. Τα προβλήματα που καταγράφηκαν είναι σε μεγάλο βαθμό κοινά και επαναλαμβανόμενα και αφορούν:
Σοβαρά κτιριακά ζητήματα, όπως ημιτελείς ή κακοτεχνικές εργασίες, ακατάλληλοι και επικίνδυνοι χώροι, έλλειψη στοιχειώδους συντήρησης.
Υποστελέχωση εκπαιδευτικού προσωπικού, με σημαντικά κενά που παραμένουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Ελλιπή καθαριότητα και απουσία μόνιμων λύσεων.
Έλλειψη υλικοτεχνικού εξοπλισμού, που υποβαθμίζει την εκπαιδευτική διαδικασία.
Κλείσιμο και συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, που επιβαρύνουν περαιτέρω μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς.
Οι συνθήκες αυτές αναγκάζουν τους εκπαιδευτικούς να δίνουν καθημερινά έναν άνισο αγώνα για να ανταποκριθούν στο παιδαγωγικό τους έργο, ενώ οι μαθητές φοιτούν σε σχολεία που σε αρκετές περιπτώσεις δεν πληρούν ούτε βασικούς όρους ασφάλειας, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη και τη σωματική τους ακεραιότητα.
Ενδεικτικά αναφέρουμε:
Σε σχολική μονάδα της περιοχής έχει αποκλειστεί η χρήση της κεντρικής εισόδου, με αποτέλεσμα μαθητές και εκπαιδευτικοί να εισέρχονται στο κτίριο μέσω μεταλλικής εξωτερικής σκάλας, ενώ η ίδια μονάδα, χρήζει άμεσης ηλεκτρολογικής συντήρησης σε κάποιες από τις αίθουσες.
Σε όμορη σχολική μονάδα, οι τουαλέτες είναι ακατάλληλες, ενώ από εργασίες που είχαν δρομολογηθεί και έχουν σταματήσει έχουν τοποθετηθεί και οικοδομικά υλικά (στοίβες μαρμάρων) σε εξωτερικό, μη ελεγχόμενο χώρο του προαυλίου, δημιουργώντας σοβαρούς κινδύνους τραυματισμού των μαθητών, αλλά και φθοράς ή κλοπής των υλικών.
Παράλληλα, τα κενά εκπαιδευτικών σε πολλά σχολεία παραμένουν ακάλυπτα, με αποτέλεσμα είτε να μην ολοκληρώνεται η διδακτική ύλη είτε, σε ορισμένες περιπτώσεις, να μην πραγματοποιούνται καθόλου μαθήματα. Ακόμη και εκεί όπου υπάρχουν εκπαιδευτικοί, η απουσία βασικού εξοπλισμού (εργαστηριακού, τεχνολογικού, εποπτικού υλικού) υποβαθμίζει σημαντικά την ποιότητα της διδασκαλίας.
Ιδιαίτερα οξύ και διαχρονικό πρόβλημα αποτελεί η καθαριότητα των σχολικών μονάδων. Η αδυναμία της δημοτικής αρχής να προχωρήσει σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού έχει οδηγήσει σε αποσπασματικές και πρόχειρες λύσεις, όπως μετακινήσεις του υπάρχοντος προσωπικού καθαριότητας του δήμου, πρακτική που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά ως ανεπαρκές ημίμετρο.
Την ίδια στιγμή, η κατάργηση των σχολικών επιτροπών έχει δημιουργήσει επιπλέον σοβαρές δυσλειτουργίες. Η κάλυψη ακόμη και των πιο στοιχειωδών αναγκών των σχολείων καθυστερεί ή καθίσταται αδύνατη, καθώς σε πολλές περιπτώσεις απαιτούνται χρονοβόρες διαγωνιστικές διαδικασίες, ενώ αλλού οι διευθύνσεις δυσκολεύονται να καλύψουν καθημερινά λειτουργικά έξοδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι λύσεις που αναγκάζονται να υιοθετήσουν κινούνται στα όρια της νομιμότητας, όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη.
Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, προστίθενται και νέα, εξίσου σοβαρά ζητήματα:
Σε σχολικές μονάδες έχουν εξαντληθεί τα αποθέματα πετρελαίου θέρμανσης.
Σε παιδικό σταθμό διακόπηκε η παροχή γευμάτων, με αποτέλεσμα οι γονείς να αναγκάζονται να καλύπτουν οι ίδιοι μια υποχρέωση που θα έπρεπε να εξασφαλίζεται από την Πολιτεία.
Όλο και πιο ξεκάθαρα γίνεται αντιληπτό ότι κράτος, κυβέρνηση και τοπική αυτοδιοίκηση αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση ως κόστος και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα. Παρά τις διαρκείς αλληλομεταθέσεις ευθυνών και τη χρόνια υποχρηματοδότηση, τα σχολεία καλούνται να λειτουργήσουν με τη λογική του «αυτόματου πιλότου», με πλήρη απαξίωση των πραγματικών αναγκών μαθητών και εκπαιδευτικών.
Για την ουσιαστική και άμεση αντιμετώπιση όλων των παραπάνω προβλημάτων, η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Τριφυλίας έχει ζητήσει τη σύγκληση έκτακτου Δημοτικού Συμβουλίου, με μοναδικό θέμα την κατάσταση των σχολικών μονάδων και την άμεση δρομολόγηση συγκεκριμένων λύσεων, με χρονοδιάγραμμα και σαφείς δεσμεύσεις.
Στο Δημοτικό αυτό Συμβούλιο κρίνεται απολύτως αναγκαία η παρουσία όλων: γονέων, συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, εκπαιδευτικών και φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Η παιδεία των παιδιών μας δεν είναι κόστος και δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Απαιτούμε ασφαλή, σύγχρονα και πλήρως στελεχωμένα σχολεία – τώρα.
Ως εδώ το «Πάμε και όπου βγει»».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια
Δεν βρέθηκαν σχόλια γι'αυτό το άρθρο.
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει το άρθρο χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα