Η Μιντιακή Παράγκα και η Βιασμένη Δημοκρατία

του Λευτέρη Μ. Καρχιμάκη
(ΛευΚα)
Θεμέλιος λίθος της Πλατωνικής φιλοσοφίας, είναι η έννοια της δικαιοσύνης. Η πλατωνική δικαιοσύνη βασιζόταν στην σκέψη ότι ο καθένας έπρεπε να πράττει αυτό για το οποίο ήταν πλασμένος και καταλλήλως εφοδιασμένος.Αν ο καθένας επιθυμεί να πολυπραγμωνεί θα επέλθει το χάος. Παρόλο που αυτή η άποψη επιδέχεται αντιρρήσεων, ίσως να ήταν σωτήρια όσων αφορά τα μίντια γενικότερα και τις σχέσεις διοικητικής και μιντιακής εξουσίας ειδικότερα.
Πράγματι διαχρονικά η πληροφόρηση εξυπηρετούσε κατά περίπτωση πολιτικές σκοπιμότητες και ιδιοτελείς σκοπούς. Τηλεοπτικά κανάλια και εφημερίδες στρατεύονται επιλεκτικά στις "αρχές" πρωτίστως των δικών τους συμφερόντων,επιχειρούν να ποδηγετήσουν την πολιτική και το πολιτικό σύστημα και χρησιμοποιούν την δύναμη του μέσου για να κατευθύνουν το λαό όπως το τσοπανόσκυλο το κοπάδι.

Τα άστοχα της .....Εθνικής συνδιάσκεψης

 

Εχτές με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολούθησα την εναρκτήρια ομιλία του κυρίου Βενιζέλου στην εθνική συνδιάσκεψη και ομολογώ ότι πολλές φορές έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελάει αμυδρά ή να έχει μία έντονη τάση προς καυστικά σχόλια για την οργάνωση του χώρου η ακόμα και για την ίδια την ομιλία...
Ας αρχίσω με τα τραγελαφικά της οργάνωσης,δεν θα αναφερθώ στα εξαίσια αυτά μπλουζάκια που μονοπώλησαν το παραπολιτικό ενδιαφέρον τον τελευταίο καιρό και προσέλκυσαν τόνους ειρωνικά σχόλια, αλλά θα επικεντρωθώ σε πιο ουσιαστικά θέματα. Πρώτα από όλα θα αναφερθώ στην χωρητικότητα της αίθουσας που όπως πληροφορήθηκα ήταν 1500 άτομα έτσι ώστε να μην φανούν στους τηλεοπτικούς φακούς τα κενά ...
Έπειτα,θα ήθελα να κάνω μία μνεία στο τραγελαφικό γεγονός ότι κορυφαία στελέχη κάθισαν πίσω πίσω και χώθηκαν στον κόσμο για να μην αποθανατιστούν από τις τηλεοπτικές κάμερες.
Ταυτόχρονα ήρθαν στο μυαλό μου περασμένα μεγαλεία όχι και τόσο παλιών εποχών, αντίθετα αρκετά κοντινών, αναφέρομαι στην συνδιάσκεψη που έγινε κατά την αλλαγή ηγεσίας όπου ακόμα και τον υπό καθαίρεση πρόεδρο Γ. Παπανδρέου σύσσωμο το εθνικό συμβούλιο σηκώθηκε να τον χειροκροτήσει. Τώρα που τέτοια τύχη ; Οι μισοί σηκώθηκαν και ο Ευάγγελος χαμογέλαγε και χαιρετούσε ευτυχισμένος.