Σαν σήμερα 27/3, Εξέγερση δι’ ασήμαντον αφορμήν – Το αλκοόλ οδήγησε χιλιάδες πολίτες στους δρόμους έτοιμους να πνίξουν τους αντιπάλους τους

Η Ιστορία έχει καταγράψει εξεγέρσεις πολιτών για τυραννικές συμπεριφορές των κρατούντων, για αδικίες και οικονομική εξαθλίωση, για αυταρχισμό των Αρχών, για άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Μια εξέγερση συχνά πυροδοτείται από ένα φαινομενικά ήσσονος σημασίας γεγονός που όμως είναι η «σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι». Ε, αυτό συνέβη κυριολεκτικά...
Το βίαιο ξέσπασμά του Μπεϊσινγκστόουκ, στην κεντρική Αγγλία, δεν είχε να κάνει με τίποτα από τα παραπάνω. Μια μέρα σαν σήμερα, 27 Μαρτίου του 1881, κάτοικοι της πόλης συγκρούστηκαν με μέλη του κινήματος εγκράτειας για το αλκοόλ. Όταν ο Στρατός της Σωτηρίας βγήκε στους δρόμους, ένα τεράστιο πλήθος οργισμένων κατοίκων τους περίμενε. Εργάτες από τα πολλά ζυθοποιεία της πόλης, ταβερνιάρηδες και άλλοι με συμφέροντα στο να συνεχίσει απρόσκοπτα η βιομηχανία της παραγωγής ζύθου.Οι αναταραχές συνεχίστηκαν για τα επόμενα 3 χρόνια. Το Μπεϊσινγκστόουκ ήταν γνωστό ως ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα ζυθοποιίας του 19ου αιώνα και γι αυτό το είχε επιλέξει και ο Στρατός της Σωτηρίας για να διαδηλώσει. Ακόμα και ο δήμαρχος της πόλης ήταν ζυθοποιός! Η πόλη είχε τουλάχιστον πέντε παμπ, αριθμός εντυπωσιακός για το μέγεθος της κοινότητας. Καθώς ο στρατός της σωτηρίας προσπαθούσε να διαδώσει τον «λόγο του θεού» για να «θεραπεύσει τους αμετανόητους πότες» της πολιτείας ο κόσμος στάθηκε εχθρικός απέναντί τους και κάποιοι ξεπέρασαν τα όρια ρίχνοντας τους πέτρες ξύλα και κουβάδες με νερό.
Οι ταραχές είχαν αρχίσει να εκδηλώνονται μια εβδομάδα νωρίτερα και η αστυνομία είχε στρατολογήσει άνδρες για να διατηρήσουν την τάξη. Ο δήμαρχος, WB Blatch, είχε υποχρεωθεί να θέσπιση νόμο περί καταστολής διαδηλώσεων! Εκείνες τις μέρες το Σώμα Ιππέων του Πυροβολικού στρατωνιζόταν στην πόλη και κλήθηκε να βοηθήσει στην καταστολή της εξέγερσης. Το αλκοόλ ήταν εκείνο που έκανε την κατάσταση να ξεφύγει. Οι διαδηλωτές έσπασαν παράθυρα, χτύπησαν αντιπάλους, ενώ πολλοί από τους πολέμιους του αλκοόλ πετάχτηκαν στα κανάλια του ποταμού Λόντον.
Πολλοί ήταν εκείνοι από τους στρατολογημένους που αρνήθηκαν να λάβουν μέρος στην καταστολή θεωρώντας καταραμένους υποκριτές όσους πολεμούσαν το αλκοόλ. Τουλάχιστον 20 άνθρωποι δικάστηκαν και οι μισοί από αυτούς ρίχτηκαν στη φυλακή. Και το αλκοόλ; Δεν σταμάτησε ποτέ να κυλάει στις φλέβες των κατοίκων του Μπεϊσινγκστόουκ!