Σαν σήμερα 30/10, Όταν «φεύγει» ένας ποιητής σαν τον Τάσο Λειβαδίτη ο Κόσμος λιγοστεύει δραματικά…

Ήταν ο αγαπημένος ποιητής της μεταπολεμικής Αριστεράς: ήταν ο Τάσος Λειβαδίτης που μια μέρα σαν σήμερα, 30 Οκτωβρίου του 1988, ταξίδεψε στο άπειρο της αθανασίας… Κι ο Κόσμος λιγόστεψε δραματικά…
Ο Τάσος Λειβαδίτης γεννήθηκε το βράδυ της Ανάστασης του 1922 στην Αθήνα· ένας από τους αδελφούς του ήταν ο ηθοποιός Αλέκος Λειβαδίτης και ανιψιός του ο, επίσης ηθοποιός, Θάνος Λειβαδίτης· σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.Ο Λειβαδίτης είχε έντονη πολιτική δραστηριότητα στον χώρο της Αριστεράς: τον έλεγαν «Ποιητή του Έρωτα και της Επανάστασης. Πλήρωσε τις πολιτικές πεποιθήσεις του με εξορίες στη Λήμνο, τον Άι Στράτη, τη Μακρόνησο. Ο Τάσος Λειβαδίτης άφησε την τελευταία του πνοή στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Αθήνας από ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής στις 30 Οκτωβρίου 1988, ύστερα από δύο ανεπιτυχείς εγχειρήσεις.
Κάποια από τα πιο σημαντικά ποιητικά του βιβλία: «Μάχη στην άκρη της νύχτας» (1952), «Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας» (1952), «Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου» (1953), «Οι γυναίκες με τ’ αλογίσια μάτια» (1958), «Νυχτερινός επισκέπτης» (1972), «Ο διάβολος με το κηροπήγιο» (1975), «Βιολί για μονόχειρα» (1976), «Εγχειρίδιο ευθανασίας» (1979), «Ο τυφλός με τον λύχνο» (1983), «Βιολέτες για μια εποχή»(1985), «Μικρό βιβλίο για μεγάλα όνειρα» (1987), «Τα χειρόγραφα του Φθινοπώρου» (1990).
Στίχοι του ποιητή έχουν μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη («Βρέχει στη φτωχογειτονιά», «Σαββατόβραδο», «Δραπετσώνα» κ.α), τον Μάνο Λοΐζο, τον Στέλιο Βαμβακάρη, τον Μίμη Πλέσσα, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση
Έχει γράψει ο Λειβαδίτης: «Η μητέρα μου, απ’ τις καλές πλύστρες του καιρού της, έπασχε από αρθριτικά κι ήτανε δύσκολο τώρα να κατέβει. Έπρεπε, λοιπόν, εγώ κάθε νύχτα ν’ ανεβαίνω στον ουρανό»… κι αν αυτό δεν είναι ποίηση Θεία τι είναι τότε;