Σαν σήμερα 14/8, Το Πλατύστομο Φθιώτιδας πληρώνει με αίμα και φωτιά την βοήθεια προς τους Αντάρτες

Το Πλατύστομο Φθιώτιδας πληρώνει με αίμα και φωτιά την βοήθεια προς τους Αντάρτες. Ήταν μια μέρα σαν σήμερα, παραμονή της Παναγίας, 14 Αυγούστου του 1944.
Δυο μήνες έμεναν ακόμα και οι ναζί κατακτητές θα εγκατέλειπαν την Αθήνα, όμως… Όμως είχαν ακόμα τον χρόνο να συνεχίσουν το απάνθρωπο και κτηνώδες έργο τους: οι Γερμανοί με την αρωγή Ελλήνων συνεργατών τους κατακαίνε το χωριό Πλατύστομο που βρίσκεται φωλιασμένο στην κοιλάδα του Σπερχειού, στα βόρεια από το ποτάμι προς τους πρόποδες της Όθρυος. Το χωρίο στοχοποιήθηκε από τις δυνάμεις κατοχής για την δράσης των ανταρτών του ΕΛΑΣ στην περιοχή.

Αντάρτικες ομάδες, με επικεφαλής τον Άρη Βελουχιώτη, έστηναν ενέδρες, χτυπούσαν γερμανικές αυτοκινητοπομπές και παρακώλυαν τις μεταφορές στρατιωτικού υλικού σε μεγάλα αστικά κέντρα της Στερεάς Ελλάδας. Ο πετρόχτιστος νερόμυλος του Πλατύστομου, στα χρόνια της Κατοχής, χρησίμευε σαν κρησφύγετο και τόπος συνάντησης των αντιστασιακών ομάδων· σύμφωνα με τις αναφορές των ντόπιων χρησιμοποιήθηκε σαν χώρος Στρατηγείου. Εκεί, στον μύλο, ο Άρης Βελουχιώτης και οι άντρες του πέρασαν μερόνυχτα, καταστρώνοντας τα σχέδιά τους.
Οι Γερμανοί, παραμονή του Δεκαπενταύγουστου, μπήκαν στο Πλατύστομο και συγκέντρωσαν βιαίως τους κατοίκους· λεηλάτησαν τα σπίτια, εκτέλεσαν αμάχους και έκαψαν όλες σχεδόν τις κατοικίες. Ολόκληρο το χωριό έγινε παρανάλωμα. Η ευρύτερη περιοχή της Φθιώτιδας υπέφερε τα μέγιστα. Ενδεικτικά, τα γειτονικά ολοκαυτώματα περιλαμβάνουν αυτό της Καρυάς (που έχει χαρακτηριστεί ως το «ελληνικό Μαουτχάουζεν»), την Υπάτη και τη Σπερχειάδα.Η συμμετοχή των περισσοτέρων κατοίκων της Ρούμελης στη βοήθεια των ανταρτών παρείχε στον ΕΛΑΣ υποστήριξη με τρόφιμα, πληροφορίες και καταφύγια. Το γεγονός εκείνο εξόργιζε τους κατακτητές και τους Έλληνες συνεργάτες τους και τους οδηγούσε σε απάνθρωπες επιχειρήσεις αντιποίνων, όπως το κάψιμο του Πλατύστομου. Ο ΕΛΑΣ δεν έπαψε ποτέ να ελέγχει την ευρύτερη περιοχή μέχρι και απελευθέρωση.