Απαντώντας, ο υφυπουργός Παιδείας Κώστας Βλάσης ξεκαθάρισε ότι το θέμα παραμένει ανοιχτό και ότι οι δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου, Γιάννη Παπαδομαρκάκη, εξακολουθούν να ισχύουν. Διευκρίνισε ωστόσο ότι δεν μπορεί να ανακοινωθεί ημερομηνία εφαρμογής πριν ολοκληρωθεί η σχετική επεξεργασία. «Η μείωση των αριθμών των μαθητών ανά τμήμα έχει τεθεί προς εξέταση και παραμένει βέβαια αντικείμενο επεξεργασίας. Δεν πρόκειται για μια πρόταση που εγκαταλείφθηκε, θα πρέπει όμως να διακρίνουμε την εξέταση μιας σημαντικής μεταρρύθμισης από τη δυνατότητα άμεσης εφαρμογής της», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Βλάσης αντέκρουσε και τον ισχυρισμό της κ. Βέττα περί τμημάτων με 29 και 30 μαθητές, λέγοντας ότι «δεν υπάρχουν αυτά τα τμήματα» και ότι το ανώτατο όριο είναι 25 μαθητές, με δυνατότητα κατ' εξαίρεση έως 27. Παράλληλα, υπενθύμισε ότι στην Κοζάνη έχουν εγκριθεί 33 ολιγομελή τμήματα, ενώ αναφέρθηκε και στους 55.000 μόνιμους διορισμούς της τελευταίας εξαετίας.
Η βουλευτής είχε θέσει το ζήτημα της «δίκαιης μετάβασης» για τη Δυτική Μακεδονία, κάνοντας λόγο για «λογιστική διαχείριση» των σχολείων και για «σύστημα δύο ταχυτήτων» μεταξύ δημόσιων Ωνασείων σχολείων και των υπόλοιπων μονάδων. Επικαλέστηκε μάλιστα διεθνή δεδομένα, σύμφωνα με τα οποία η Ελλάδα έχει από τα υψηλότερα όρια μαθητών ανά τμήμα στην Ευρώπη.
Ο υφυπουργός απάντησε ότι μια γενικευμένη μείωση δεν μπορεί να γίνει με «μια απλή αλλαγή αριθμητικής πρόβλεψης», καθώς απαιτείται να συνεκτιμηθούν κτηριολογικά προγράμματα, διαθεσιμότητα αιθουσών, ανάγκες σε προσωπικό και εξασφάλιση πιστώσεων. «Δεν είναι υπεύθυνο να ανακοινώσουμε ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, προτού ολοκληρωθεί όλη η σχετική επεξεργασία», κατέληξε.
Ο διάλογος στη Βουλή
ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΕΤΤΑ: Ακούστε, κύριε Υπουργέ, η ερώτηση που κάνω είναι γενική, αφορά όλη την Ελλάδα. Σαφώς δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης και στη δυτική Μακεδονία, γιατί η ρήτρα απολιγνιτοποίησης που έχετε νομοθετήσει μένει κενό γράμμα. Η μετάβαση δεν είναι δίκαιη, είναι μόνο στα χαρτιά δίκαιη και δεν μπορώ παρά να αναφερθώ και σε αυτό. Γιατί η δίκαιη μετάβαση σημαίνει έμπρακτη στήριξη των τοπικών κοινωνιών που ερημώνουν, σημαίνει ισχυρές κοινωνικές υποδομές και σημαίνει ειδική μέριμνα ώστε η δημογραφική συρρίκνωση, τέλος πάντων, να μη γίνεται αφορμή για συμπτύξεις και να γίνει μία ευκαιρία.
Ωστόσο, όπως σας είπα, η ερώτησή μου αφορά γενικότερα και δεν μας δώσατε πειστικές απαντήσεις γενικά. Γιατί αυτά τα υπεράριθμα τμήματα θεωρώ ότι είναι και αναχρονιστικά και δεν βοηθούν την παιδαγωγική αναβάθμιση ενός σχολείου. Μπορεί κάποια να είναι ολιγομελή, αλλά πάρα πολλά είναι με τριάντα μαθητές και είκοσι εννέα μαθητές. Γίνεται παιδαγωγικό έργο σε τέτοιες τάξεις; Γιατί ζητάτε τα μέγιστα από τους εκπαιδευτικούς, από τους μαθητές, αλλά πώς; Μπορούν να κάνουν θαύματα; Δεν μπορούν να κάνουν θαύματα.
Και να σας υπενθυμίσω μια πραγματικότητα, ότι η Ελλάδα είναι η προτελευταία στη δημόσια χρηματοδότηση για την παιδεία με δαπάνες 3,3% του ΑΕΠ, ενώ ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 4,7%. Εδώ τίθεται πραγματικά ένα θέμα αμοιβαιότητας υποχρεώσεων, γιατί από τη μια το κράτος ζητάει πάρα πολλά -και σωστά- από τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές, αλλά εμφανίζεται ανακόλουθο σε αυτές τις δεσμεύσεις. Γιατί γίνεται μία -θα έλεγα, να μου επιτρέψετε- λογιστική διαχείριση των σχολείων.
Επίσης, δεν μας είπατε τι έγινε με τις δημόσιες δεσμεύσεις του Γενικού Γραμματέα που είπε ότι μπαίνει αυτό το θέμα, είναι στο τραπέζι και θα το λύσουμε κ.λπ.. Να μας πείτε λιγάκι γι' αυτό. Εγώ θέλω να υπογραμμίσω ότι εδώ δημιουργείται απροκάλυπτα ένα σύστημα δύο ταχυτήτων στη δημόσια εκπαίδευση. Από τη μία τα δημόσια ωνάσεια σχολεία όπου σωστά θεσμοθετείτε έναν μικρό αριθμό -έτσι πρέπει να είναι στα σχολεία- και από την άλλη αυτό το ανώτατο όριο για τα άλλα σχολεία. Τι είναι τα άλλα σχολεία και τους βάζετε να είναι είκοσι εννιά και τριάντα μαθητές;
Θα ήθελα να πω λίγα πράγματα για τη διεθνή πραγματικότητα, όσο μου επιτρέπει ο χρόνος. Είναι άλλη. Γιατί πρέπει να κοιτάμε και τη διεθνή πραγματικότητα. Λοιπόν, η χώρα μας έχει από τα υψηλότερα νομοθετημένα ανώτατα όρια μαθητών ανά τμήμα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Είναι περίπου μέσος όρος είκοσι πέντε μαθητές, μέσος όρος σας λέω, παίρνοντας και υπ' όψιν τα ολιγομελή που είπατε, ενώ στις άλλες χώρες ο αριθμός είναι δεκαοκτώ, δεκαεννέα. Στις σκανδιναβικές είναι δεκαοκτώ, δεκαεννέα και στις υπόλοιπες είκοσι ένα, είκοσι δύο όπως είναι οι μεσογειακές Ισπανία, Πορτογαλία κ.λπ..
Παράλληλα στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, για παράδειγμα στην Ιταλία, στην Πορτογαλία, στην Αυστρία, η παρουσία μαθητών με αναπηρία ή ειδικές μαθησιακές δυσκολίες συνεπάγεται αυτόματη μείωση του ανώτατου ορίου του τμήματος κατά τέσσερις έως επτά μαθητές. Όσον αφορά τις νησιωτικές, ορεινές -που έχουμε τέτοιες και εμείς περιοχές- Σουηδία, Φινλανδία, Ισπανία, εφαρμόζονται ειδικά μειωμένα όρια τμημάτων για την αποτροπή της σχολικής διαρροής και τη συγκράτηση του πληθυσμού.
Επαναλαμβάνω, κύριε Υπουργέ, ότι είναι ανάγκη να αναθεωρήσετε αυτήν τη λογιστική αντίληψη για τα σχολεία και να δείτε αυτήν την αδικία απέναντι στους μαθητές, στους εκπαιδευτικούς, που δεν δικαιολογείται. Απαιτούμε να δείτε ένα συγκεκριμένο δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, να μας πείτε σήμερα αν προτίθεστε και πότε να κάνετε αυτήν τη μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα και ειδική ρήτρα προστασίας των σχολείων της δυτικής Μακεδονίας.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Πάρις Κουκουλόπουλος): Ευχαριστούμε την κ. Βέττα.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο για τη δική του δευτερολογία.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΛΑΣΗΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού): Κυρία συνάδελφε, πρώτα απ' όλα να επαναλάβω ότι το είπα και στην πρωτολογία μου, ότι ειδικά στην Κοζάνη έχουν εγκριθεί ήδη κατ' εξαίρεση τριάντα τρία ολιγομελή τμήματα, που σημαίνει ότι οπουδήποτε υπάρχει ανάγκη βρισκόμαστε εδώ για να δώσουμε λύση και χωρίς να έχουμε μια άκαμπτη συμπεριφορά. Και βέβαια το γεγονός ότι αυτά τα έξι χρόνια, τα τελευταία έξι χρόνια, έχουν διοριστεί πενήντα πέντε χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί δείχνει πραγματικά πόσο μεγάλη βαρύτητα δίνουμε στην εκπαίδευση, και στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια.
Τώρα, θα ήθελα να απαντήσω ευθέως στο ερώτημά σας σχετικά με τις δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου, του κ. Παπαδομαρκάκη. Οι δηλώσεις, κυρία συνάδελφε, εξακολουθούν να ισχύουν. Η μείωση των αριθμών των μαθητών ανά τμήμα έχει τεθεί προς εξέταση και παραμένει βέβαια αντικείμενο επεξεργασίας. Δεν πρόκειται για μια πρόταση που εγκαταλείφθηκε, θα πρέπει όμως να διακρίνουμε την εξέταση μιας σημαντικής μεταρρύθμισης από τη δυνατότητα άμεσης εφαρμογής της.
Ήδη όμως, όπως σας είπα προηγουμένως, υπάρχει το γεγονός του πολύ μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών που διορίζονται όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Να σας θυμίσω ότι πριν το 2019 οι προσλήψεις ήταν μηδαμινές. Ξεκινήσαμε από το 2020, διορίσαμε δέκα χιλιάδες, στο 2021 δέκα χιλιάδες, δέκα-δέκα για να φτάσουμε τον αριθμό των πενήντα τριών, πενήντα πέντε χιλιάδων -δεν ξέρω, δεν θυμάμαι ακριβώς τον αριθμό- μόνιμων εκπαιδευτικών μόνο αυτά τα έξι χρόνια. Κάτι το οποίο βοηθάει στο να μπορούμε να έχουμε και τα ολιγομελή τμήματα, όπου χρειάζεται και υπάρχει ανάγκη. Όμως, η γενικευμένη μείωση του ανώτατου αριθμού δεν μπορεί να προχωρήσει με μια απλή αλλαγή αριθμητικής πρόβλεψης στο θεσμικό πλαίσιο.
Και, βέβαια, στο σημείο αυτό να τονίσω ότι δεν υπάρχουν αυτά τα τμήματα των τριάντα παιδιών που αναφέρατε. Είναι είκοσι πέντε ο μάξιμουμ αριθμός που μπορεί κατ' εξαίρεση να φτάσει στα είκοσι επτά. Άρα, δεν υπάρχουν τμήματα των είκοσι εννέα και τριάντα εκπαιδευτικών.
Στην πράξη τώρα μας ενδιαφέρει σαφώς η αναδιαμόρφωση του αριθμού των τμημάτων σε ολόκληρη τη χώρα.
Βέβαια, οι απαιτήσεις είναι διαφορετικές. Το αναφέρατε και εσείς. Άλλες είναι οι ανάγκες στη νησιωτική χώρα, άλλες στην ακριτική Ελλάδα, διαφορετικές οι αλλαγές από σχολείο σε σχολείο. Βέβαια, πρέπει και χρειάζεται να συνεκτιμηθούν και τα κτηριολογικά προγράμματα, η διαθεσιμότητα των αναγκαίων αιθουσών, οι ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό και βεβαίως η εξασφάλιση των απαραίτητων πιστώσεων.
Όλα αυτά, αγαπητή συνάδελφε, καταλαβαίνετε ότι δεν είναι δευτερεύοντα ζητήματα. Είναι προϋποθέσεις για να μπορέσει να γίνει μια μεγάλη μεταρρύθμιση που αφορά ακριβώς και τον αριθμό των μαθητών που μπορούν να είναι σε ένα τμήμα.
Πρόκειται, λοιπόν, για μια σύνθετη διαδικασία. Μην περιμένετε από εμάς να πούμε αύριο τι θα κάνουμε και μετά να προσπαθούμε να λύνουμε τα προβλήματα που δημιουργούνται από μια απόφαση, γιατί έχουμε μάθει να λειτουργούμε οργανωμένα, με πρόγραμμα, συντεταγμένα, για να βοηθάμε και να δίνουμε λύσεις, όχι να δημιουργούμε καινούργια προβλήματα.
Επομένως, για να κλείσω, οι δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα εξακολουθούν και ισχύουν. Δεν είναι υπεύθυνο, όμως, να ανακοινώσουμε ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, προτού ολοκληρωθεί όλη η σχετική επεξεργασία, προτού ληφθούν οι συγκεκριμένες αποφάσεις. Όμως, να είστε σίγουροι ότι όταν ολοκληρωθεί αυτή η επεξεργασία και υπάρξουν οριστικές αποφάσεις, οι σχετικές ανακοινώσεις θα γίνουν από το Υπουργείο.
Σας ευχαριστώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια
Δεν βρέθηκαν σχόλια γι'αυτό το άρθρο.
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει το άρθρο χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα