Στους δρόμους ξεσπάει η οργή και ξεχειλίζει η διαμαρτυρία, στα σκάνδαλα επικρατεί σιωπή και αμνησία…

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, τελικά δεν καταστράφηκε η Αθήνα όπως αρκετοί -κατά βάση κυβερνητικοί- πίστευαν. Το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο έδωσε θαρρώ το στίγμα του Χειμώνα που έρχεται, μιας εποχής με έντονες κινητοποιήσεις και με πολιτικό πρόσημο που έχει ως σημαία του τη διαμαρτυρία για τις ανισότητες και τις πολιτικές που τις τρέφουν. Κατά τα λοιπά έχει ενδιαφέρον το «μορατόριουμ» που φαίνεται πως υπάρχει από την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη στα ελληνικά ζητήματα, λόγω της προεκλογικής περιόδου. Δεν θέλω να πιστεύω πως ισχύουν όλα αυτά, καθώς αποτελούν βαρύ πλήγμα στους θεσμούς και την ανεξαρτησία τους.
Πρόβα τζενεράλε;
Χιλιάδες ήταν οι μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που κατέβηκαν χθες στους δρόμους. Παρά την τρομοκρατία του συστήματος – «θα γίνουμε Γαλλία» και συναφή – εννοώντας τις καταστροφές φυσικά. Και θα έχει συνέχεια στο επόμενο διάστημα. Στη Γαλλία όμως η κοινωνική – και κατά συνέπεια η πολιτική – κατάσταση συνεχίζει να είναι έκρυθμη. Με τον στρατό στους δρόμους! Πρωτοφανές! Αυτό δεν είχε συμβεί ούτε στην εξέγερση – και την γενική απεργία των 10 εκατομμυρίων εργατών – τον Μάιο του 1968. Οι Γάλλοι όταν αποφασίζουν να βγουν στους δρόμους βγαίνουν! Μέχρι το AP είχε – ιστορικό – ρεπορτάζ για το τι σημαίνει κοινωνική κινητοποίηση στη Γαλλία.
Η Γαλλία αντέχει
Πάντως για τις επόμενες ημέρες υπάρχουν αρκετές κινητοποιήσεις – πχ των κίτρινων γιλέκων κι όχι μόνο – και γενική απεργία ενόψει. Δεν γνωρίζω πως θα τα καταφέρει ο Μακρόν να πάει μέχρι τον Απρίλιο του 2027 στις προεδρικές εκλογές – όταν η κοινωνία βρίσκεται σε κίνηση οι έξι μήνες είναι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό πάντως που έχει καταφέρει προς το παρόν ο Μακρόν και το κυβερνητικό σύστημα είναι να αναδείξουν τον Μελανσόν ως το αποκλειστικό αντίπαλο δέος της Λεπέν. Κι αν συνεχίζουν έτσι θα καταφέρουν η «Ανυπότακτη Γαλλία» να διαμεσολαβήσει πολιτικά όλο αυτό το κίνημα. Νομίζω πως είμαστε ακόμη στην αρχή….
Αν υπάρχει κατανόηση…
Σε ανύποπτο χρόνο τον περασμένο μήνα σας είχα μεταφέρει τι μου είχε πει κυβερνητική πηγή όταν την ρώτησα τι γίνεται με τις εν εξελίξει δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τότε μου είχε πει πως ο κρίσιμος μήνας είναι ο Οκτώβριος, αν δεν υπάρχει καμία εξέλιξη ή αναφορά, τότε σημαίνει ότι έχει υπάρξει διαχείριση εν τω παρασκηνίω, μέσα από διάφορα ευρωπαϊκά κανάλια. Τελικά επιβεβαιώθηκε! Όπως έχει διαρρεύσει το σύστημα υπήρξε «διευρωπαϊκή κατανόηση σε προεκλογικές περιόδους»! Δηλαδή το θέμα διευθετήθηκε ευρωπαϊκά, προκειμένου ο παράγοντας της διαφθοράς – «η κυβέρνηση του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη «έχει γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας» είχε πει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ κ. Αλέξης Τσίπρας – να περιοριστεί κατά το δυνατόν ως τις προσεχείς εκλογές. Το ‘να χέρι νίβει τ΄άλλο και τα δυο το πρόσωπο….Κρίμα.
Ενδο – οικογενειακές υποθέσεις
Επίσης μου έλεγαν πως το σκάνδαλο με τον «εθελοντή» διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού στη Βουλή κ. Μιχάλη Μπεκίρη είναι αρκετά σύνθετο. Κι έχει πολλές παραμέτρους. Είναι πραγματικό φυσικά σε κάθε περίπτωση. Αποδίδεται μάλιστα στο σύστημα του ανιψιού και έχει ισχυρές ενδο-οικογενειακές παραμέτρους. Και λένε ότι είναι χαρακτηριστική περίπτωση ενδο -κυβερνητικού «μαχαιρώματος». Όμως τρέχουν να το μαζέψουν και να το κλείσουν – δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν τελικά και πόσο γρήγορα. Ωραία πράγματα και ενδιαφέροντα κι ελπίζω να έχουμε κι άλλα τέτοια….
Ξύνεται…
Παρά το γεγονός ότι το «τουρκο – λιβυκό μνημόνιο» δεν πουλάει και τόσο πολιτικά στην κεντροαριστερά, είναι ζημιά για την κυβέρνηση στα δεξιά της – εκείνη που κάνει … «απλωτές» ο πρώην πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς. Γι΄ αυτό και χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης ήταν τόσο … σεμνός όταν αναφέρθηκε στις δηλώσεις του κ. Σαμαρά «υπάρχουν και όρια στη σκληρή αντιπολίτευση και σε τέτοια θέματα «πρέπει να φοράμε την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος». Νομίζω πως ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνη….
Κινδυνεύει ο κ. Χριστοδουλάκης;
Χθες επισημοποιήθηκε η μεταγραφή της κυρίας Μυρτώ Κοροβέση, που μετά από αρκετούς σταθμούς βρήκε κι «άραξε» στη Χαριλάου Τρικούπη. Ολοι αυτοί που πηγαίνουν στο ΠΑΣΟΚ ήθελα να’ ξερα ελπίζουν ότι θα επανεκλεγούν; Πάρτε για παράδειγμα την κυρία Κοροβέση, που θα είναι υποψήφια στο υπόλοιπο Αττικής. Εκεί το ΠΑΣΟΚ έχει μία έδρα – και δεν φαίνεται ότι μπορεί να πάρει και δεύτερη. Την έδρα την έχει ο κ. Μανώλης Χριστοδουλάκης φέρελπις δελφίνος του προέδρου του κόμματος κ. Νίκου Ανδρουλάκη, που ελέγχει φυσικά και την περιοχή του. Τι τύχη μπορεί να έχει η κυρία Κοροβέση; Θα μου πείτε ότι μπορεί να την στηρίξει ο πρόεδρος του κόμματος – το έκανε πχ στις προηγούμενες εκλογές με την κυρία Μιλένα Αποστολάκη στο Βόρειο Τομέα και «πέταξε» απ΄ έξω τον κ. Ανδρέα Λοβέρδο, που βρήκε και «κούρνια» στην αγκαλιά της Νέας Δημοκρατίας. Δεν γνωρίζω όμως ποια είναι τα περιθώρια του κ. Ανδρουλάκη στην συγκεκριμένη περιφέρεια.
Οι τυχεροί…
Ωστόσο εκτιμώ ότι μόνο τρεις περιπτώσεις μπορούν να ευελπιστούν για την επανεκλογή τους: η κυρία Νίνα Κασιμάτη στη Β΄ Πειραιά, η κυρία Θεοδώρα Τζάκρη στο νομό Πέλλας και ίσως η κυρία Ράνια Θρασκιά στην Α΄Θεσσαλονίκης διότι την έχει πάρει «πάνω του» ο δήμαρχος της πόλης κ. Στέλιος Αγγελούδης. Οι υπόλοιπες μεταγραφές όσο νάναι ένα προβληματάκι θα το αντιμετωπίσουν….Όλως τυχαίως βέβαια οι συγκεκριμένες περιπτώσεις προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ανταγωνισμός
Ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης την έλυσε την απορία τι εννοούσε όταν είπε πως «ο πρόεδρος του πρώτους κόμματος θα γίνει πρωθυπουργός μετά από τις εκλογές». Εννοούσε τον … εαυτό του φυσικά! Και το μυαλό όλων πήγε στο κακό – ότι είχε κατά νου τον κ. Μητσοτάκη! Αν είναι δυνατόν! Και δήλωσε πως δεν σκοπεύει να κάνει καμία συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά ούτε και με πρόσωπο κοινής αποδοχής. Αργησε λίγο αλλά το είπε. Βέβαια προηγήθηκε η δήλωση του κ. Τσίπρα, ο οποίος απέκλεισε με κατηγορηματικό τρόπο οποιοδήποτε ενδεχόμενο συνεργασίας. Θα δούμε την συνέχεια….     Τζέλα Δελαφράγκα