Το ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ εξελισσόταν το 2010. Όχι ως τίτλος, αλλά ως διακύβευμα. Με τεράστιες δυσκολίες από την Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με τον Παπανδρέου να τρέχει να πείσει ότι πρέπει να στηριχτούμε και να μην μας αποβάλλουν ως απόστημα λόγω του εκτροχιασμού της χώρας ειδικά την πενταετία Καραμανλή, με τους Υπουργούς να κάνουν πρωτοφανή περιστολή δαπανών συγχρόνως με μεγάλες μεταρρυθμίσεις που σε αυτές στηρίζεται ακόμη η χώρα, τους Βουλευτές να ψηφίζουν αναγκαστικά Μνημόνιο και να υπογράφουν το πολιτικό τους τέλος, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να είναι οι αποσυνάγωγοι στις τοπικές κοινωνίες. Όταν η ΝΔ με τον Σαμαρά «δεν στήριζε το λάθος», όταν «θα μηδένιζε το έλλειμμα σε ένα χρόνο», όταν κατέστρωνε την επιχείρηση Αντι-Μνημόνιο, όταν η Μέρκελ και οι άλλοι δεξιοί Πρωθυπουργοί δεν μπορούσαν να πιστέψουν όσα έβλεπαν από την ελληνική Δεξιά.
Τότε που η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζαν την βουτιά στο κενό. Για να μην φθάσουμε ξανά εκεί και επειδή 12 χρόνια μετά βρισκόμαστε και πάλι με δείκτες επικίνδυνους, χωρίς μεγάλες αλλαγές, οφείλουμε να ανοίγουμε μεγάλες δημόσιες συζητήσεις. Με πολλούς, διαφορετικούς συνομιλητές και με πολλά ερωτηματικά. Μήπως μέσα από τις αντιθέσεις προκύψουν και σοβαρές προτάσεις και λύσεις.
Οσοι απαγορεύουν τη συμμετοχή Βενιζέλου σε δημόσια συζήτηση με μη αρεστό τίτλο και μη αρεστούς συνομιλητές - όχι λόγω των απόψεών του - και τον απαρνούνται τόσο εύκολα, καλό θα είναι να μας πούνε τι υποστήριζαν και τι έπρατταν τότε (και όχι απλώς στην εναντίωση στο απίθανο δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ το 15).
Οι μικροκομματισμοί, οι περιχαρακώσεις και οι ταμπέλες είναι τα εύκολα. Τα δύσκολα είναι στην πραγματικότητα. Την οποία οφείλουμε να αναλύουμε, να συνθέτουμε και να την ωθούμε στην κατεύθυνση που πιστεύουμε ότι ωφελεί τη χώρα και τη Δημοκρατία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σχόλια
Δεν βρέθηκαν σχόλια γι'αυτό το άρθρο.
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει το άρθρο χρησιμοποιώντας την παρακάτω φόρμα